اين انديشه، گروهى يهودى (صهيونيسم) و شمارى عيسوى «١» (: صهيونيسم مسيحى) هستند. در برابر، در صهيونيسم غير دينى و غير يهودى، كسانى جاى دارند كه با تكيه بر استدلال‌هاى تاريخى، سياسى و علمى به اسكان يهوديان در فلسطين مشروعيت مى‌بخشند. اين همان صهيونيستى است كه صهيونيسم لائيك خوانده مى‌شود و تنها مفاهيم سياسى خويش را به زبان دين بيان مى‌كند. بنابراين، صهيونيسم همواره به معناى يهوديت نيست، بلكه گاه به مفهوم حركتى براى غير يهودى كردن يهوديت نيز به كار مى‌رود. «٢» يهود آزارى «٣».
صهيونيست‌ها مدّعى‌اند كه صهيونيسم، پاسخى به يهود آزارى يا آنتى سيميتيسم است. به‌عقيده آنان، يهوديان در هر جا كه باشند، عنصر بيگانه به‌حساب مى‌آيند و آنان را آشكار و پنهان آزار مى‌دهند؛ زيرا، دولت‌ها و ملت‌ها به بيمارى همگانى علاج‌ناپذير يهودستيزى دچار شده‌اند. حيم وايزمن «٤» (متوفى ١٣٣١ ش./ ١٩٥٢ م.) در اين باره مى‌گويد: «ضديت با يهود، ميكروبى است [كه‌] هر غير يهودى هر كجا ... باشد و هر چند كه‌