زمينه‌هاى نخستين‌ تعريف صهيونيسم‌ كوه صهيون زادگاه و آرامگاه داوودِ پيامبر عليه السلام و جايگاه هيكل سليمان نبى عليه السلام بوده است. گاه اين واژه نزد يهوديان به‌معناى شهر قدس، شهر برگزيده خداوند و شهر مقدسِ آسمانى به‌كار مى‌رود و به‌طور اعم، بر سرزمينِ مقدس اطلاق مى‌شود، ولى در متون دينى يهود، صهيون اشاره به آرمان و آرزوى ملت يهود براى بازگشت به سرزمين داوود و سليمان عليهما السلام و تجديد دولت يهود دارد. به ديگر سخن، صهيون براى يهود، سمبل‌رهايى از ظلم، تشكيل حكومت مستقل و فرمانروايى بر جهان است و از اين رو، يهوديان خود را فرزندان صهيون مى‌دانند. «١» بنابراين، صهيونيسم به نهضتى گفته مى‌شود كه خواهان مهاجرت و بازگشت يهوديان به سرزمين فلسطين و تشكيل دولت يهود است.
صهيونيسم گونه‌اى شووينيسم «٢» يا ناسيوناليسم افراطى است كه با خوار شمردن ملت‌ها و نژادهاى ديگر و با غلوّ در برتر پنداشتن يهود، در پى نيل به قدرت سياسى برتر است. اين جنبش در (اوّل قرن ١٣ شمسى): نيمه دوم قرن ١٩ ميلادى) در اروپا پا به عرصه حيات گذارد، ولى واژه‌