شده و جنبش ملى‌گراى فلسطينى فتح را به‌راه انداختند.
٣- با مطرح شدن فتح و سپس با پيدايش ديگر گروههاى ملى و چپ‌گراى فلسطينى در دهه ٦٠ به همراه آغاز مبارزات سياسى و نظامى آنان عليه اسرائيل به تدريج سازمان اخوان‌المسلمين در فلسطين اشغالى ١٩٦٧ (در نوار غزه و كرانه باخترى رود اردن) فعاليتهاى سياسى و مبارزاتى خود را از دست داد و طى دو دهه ٦٠ و ٧٠ فقط به جنبه‌هاى مذهبى و دينى توجه نمود. در اين زمينه اخوان‌المسلمين بحدى در امور مذهبى بدون سياست و بدون مبارزه عليه اسرائيل زياده‌روى نمود كه براى آسيب نرسيدن به مؤسسات اسلامى و يا براى تعطيل نشدن چنين مراكزى از سوى مقامات امنيتى اسرائيل به اخذ مجوز قانونى تن داد. از اين رو رسماً ساختار تشكيلاتى اخوان‌المسلمين با توجه به مجوز قانونى از طرف اسرائيل دست نخورده ماند. اما هرگونه فعاليت سياسى و مبارزاتى در داخل سرزمين اشغالى به كنار گذاشته شد. در اواخر دهه ٧٠ پيروزى انقلاب اسلامى در ايران تأثير به‌سزايى در درون تشكيلات اخوان‌المسلمين به لحاظ تحول فكرى- سياسى بر جاى گذاشت. چنين تحولى منجر به پيدايش سازمان جهاد اسلامى فلسطين گرديد.
٤- با بروز قيام ملت مسلمان فلسطين (انتفاضه) در اواخر دهه ٨٠ (١٩٨٧) اخوان‌المسلمين مواجه با موج مبارزاتى ملت فلسطين گرديد. در شرايط انتفاضه چنان اخوان‌المسلمين همسو با جريانات ستيز و مبارزه مردم فلسطين (انتفاضه) نمى‌گرديد، ديگر رقباى گروهى و سازمانهاى فلسطينى چون ساف، جهاد اسلامى و ... عرصه سياسى- اجتماعى‌