١٩٠٤ م.) در كنفرانس ١٢٧٦ ش./ ١٨٩٧ م. بال سوئيس مطرح شد. اين نشان از اهميت استراتژيك سرزمين فلسطين براى دولت‌هاى استعمارگر دارد.
فلسطين به دليل قرار داشتن در قلب امپراتورى عثمانى و مجاورت [با] درياى مديترانه و كانال سوئز، منطقه بسيار پرمنفعتى براى اروپايى‌ها به شمار مى‌آمد ... [زيرا] كه قلمرو عربى امپراتورى عثمانى بر سر راه‌هاى هندوستان و شرق آسيا و خليج فارس قرار داشت ...
آمريكا به‌ويژه در سال‌هاى دهه [١٣٠٩ ش./] ١٩٣٠ [م.] به اهميت منافع استراتژيك نفت در عربستان سعودى و خليج فارس پى برد و ... از سوى ديگر كشورهاى خاور ميانه و به‌ويژه جهان عرب مى‌توانستند به بازارهاى خوبى جهت مصرف كالاهاى امريكايى تبديل شوند. اين منافع متقابل باعث شد تا پس از برپايى كنفرانس صهيونيست‌ها در هتل بيلت مور نيويورك در [١٣٢١ ش./] ١٩٤٢ [م.]، دولت آمريكا حمايت كامل خود را از سياست جديد جنبش صهيونيسم براى تبديل فلسطين به يك كشور يهودى اعلام كند. «١» وانگهى، به اعتراف هرتصل، يهوديان نمايندگان تمدن غرب خواهند بود كه قادرند به گمان او، پاكى، نظم و رسوم منزه غرب را به اين گوشه طاعون زده شرق، يعنى فلسطين، به ارمغان آورند. «٢» دولت و سرزمين اسرائيل براى صهيونيست‌ها نيز از اهميتى بسيار برخوردار است.
جنبش صهيونيسم، دو دليل تاريخى و مذهبى در رابطه با تأسيس‌