فلسطين و صهيونيزم - حسنی، مهدی - الصفحة ١٥٨
جنگ ١٣٦١ ش./ ١٩٨٢ م.
چريكهاى فلسطينى پس از رانده شدن از اردن (: شهريور ١٣٤٩ ش./ سپتامبر ١٩٧٠ م.)، مركز فعاليتهاى ضد صهيونيستى خود را به لبنان منتقل كردند. در نتيجه، سرزمينهاى شمالى اسرائيل بيش از گذشته نا امن گرديد. از اين رو، اسرائيل براى تأمين امنيت مرزهاى خود با لبنان در خرداد ١٣٦١ ش./ ٤ ژوئن ١٩٨٢ م. تهاجمى گسترده در سه سطح زمين، هوا و دريا عليه لبنان آغاز كرد. تلاش براى تثبيت صلح كمپ ديويد و تلافى ترور سفير اسرائيل در لندن (: خرداد ١٣٦١ ش./ ٣ ژوئن ١٩٨٢ م.) نيز كه بهعقيده آنان، از سوى اعراب مخالف انجام شده بود، از ديگر عوامل آغاز جنگ بود. «١» با آغاز جنگ، اسرائيل جادّه ساحلى بيروت، رودخانه ليطانى، شمال صيدا، منطقه مرجعيون، بلندىهاى شوف، درّه بقاع و منطقه جزين را به تصرف و قسمت غربى بيروت را به محاصره درآورد. هر چند نيروهاى فلسطينى و لبنانى به مقاومت پرداختند، امّا نابرابرى نيروهاى طرفين و فشار آمريكا و عربستان سعودى باعث شد كه ساف با قبول شكست و تحمل تلفات بسيار، دوازده هزار نفر از چريكهاى خود را از لبنان روانه اردن، عراق، تونس، يمن جنوبى و شمالى، سودان، قبرس، يونان، سوريه و الجزاير كند. «٢» با آغاز جنگ، تلاشهاى سياسى چندى چون تصويب قطعنامهاى از