تلاش آمريكا براى پايان دادن به جنگ، بيشتر براى توقف و يا كاهش پيامدهاى ويران‌گر تحريم نفتى اعراب عليه غرب بود. اين تحريم را اعراب به علّت ناخشنودى از حمايت گسترده آمريكا از رژيم اسرائيل در جريان جنگ، سامان داده بودند. از اين رو، هنرى كسينجر، معمار سياست خارجى آمريكا در دهه ٥٠ شمسى/ ٧٠ ميلادى، با سفرهاى پى در پى به خاور ميانه، موفق به نزديك كردن مواضع طرف‌هاى درگير و انعقاد صلح ميان آنان شد. اين پيروزى كسينجر، راه را براى قانع كردن مصر به‌منظور دستيابى به يك راه حل سياسى با اسرائيل فراهم كرد. «١» از مهمترين دستاوردهاى جنگ آبان ١٣٥٢ ش./ اكتبر ١٩٧٣ م.
فراهم آمدن زمينه‌هاى مناسب براى آغاز مذاكرات صلح خاور ميانه بود؛ زيرا اوّلًا، اعراب دريافتند كه به علت حمايت جدى آمريكا از اسرائيل و نيز وجود تفرقه در صفوف آنان، قادر به شكست نظامى اسرائيل نيستند، و ثانياً، اسرائيل در پى چند بار شكست از اعراب، به واهى بودن افسانه شكست‌ناپذيرى و لزوم همزيستى مسالمت‌آميز با همسايگانش ايمان آورد، و ثالثاً، آمريكا از يك سو، داراى منافع حياتى در جهان عرب بود و از سويى ديگر، به موجوديت اسرائيل به‌عنوان تنها پايگاه مطمئن استراتژيك خاور ميانه‌اى خود نيازى ضرورى داشت و از اين رو، خواهان برقرارى صلح در منطقه بود. «٢»