حواتمه، دبير كل جبهه دموكراتيك خلق از عراق گرديد. اندكى بعد، عراق كمك‌هاى مالى خويش را به ساف افزايش داد، فرودگاه‌هايش را بر روى آن سازمان براى دريافت اسلحه از خارج گشود و به آشتى ساف و شوروى كمك كرد. «١» در پى مخالفت عراق (پس از جنگ دى ١٣٥٢ ش./ اكتبر ١٩٧٣ م.) با تشكيل يك كشور فلسطينى در نوار غزّه و كرانه غربى، روابط ساف و عراق دوباره به تيرگى گراييد. اين اختلاف چنان بالا گرفت كه عراق و ليبى سازمانى جايگزين براى ساف، به نام جبهه امتناع (: جبهه الرفض) سامان دادند. بحران روابط ساف و عراق بر سر موضوع ابونضال (نماينده ساف در عراق)، كه برخلاف موضع‌گيرى ساف با مواضع عراق موافق بود، شدت يافت. ساف ابونضال را در غياب محكوم به مرگ كرد، ولى عراقى‌ها از تحويل او به ساف و پذيرش نماينده جايگزينش از سوى ساف خوددارى كردند. ابونضال به كمك عراق، برخى از نمايندگان ساف در لندن، پاريس، كويت و اسلام‌آباد را ترور كرد. در پاسخ به اين رفتار، ساف چند عمليات عليه سفارت‌خانه‌هاى عراق در خارج از كشور ترتيب داد. مجموعه اين رويدادها به عميق‌تر شدن بحران روابط ساف و عراق انجاميد. «٢» در جريان جنگ دوم خليج فارس، عراق با سلاح‌هاى دوربُرد به خاك اسرائيل حمله كرد. ساف و چند كشور عرب از اين اقدام عراق حمايت‌