ماهيت واقعى ليبرالها و با توجه به مصالح جامعه و عدم تجربه كار اجرايى رهبران روحانى انقلاب، حكم موقت نخست‌وزيرى مهدى بازرگان را كه داراى وظايف مشخص و محدود بود، صادر كرد. بازرگان به علت همان افكار ليبراليستى و سازشكارانه خود، همه افراد كابينه را از ميان همفكران خود انتخاب كرد و سياست گام به گام را در پيش گرفت. وى و همكاران او در دولت موقت چون فاقد روحيه و افكار انقلابى براى مديريت سياسى يك جامعه متحول شده بودند پس از مدت كوتاهى به علت تضادهاى اساسى با مردم و رهبرى انقلاب مجبور به استعفا شدند. «١» ب- به قدرت رسيدن انقلابيون‌ پس از استعفاى مهندس بازرگان، حاكميت نسبى ليبرالها از صحنه مديريت سياسى به پايان رسيد امّا آنها به طور كامل كنار نرفتند. آنها در بعضى از وزارتخانه‌ها، شوراى انقلاب و بعدها در مجلس خبرگان منتخب جهت تصويب قانون اساسى و در اولين مجلس شوراى اسلامى و رياست جمهورى بنى‌صدر و بعضى از پستهاى مهمّ كشور حضور داشتند. از اين رو تا مدت زيادى مديريت سياسى و اجرايى كشور به طور مشترك بين ليبرالها و انقلابيون واقعى و اصيل اداره مى‌شد. اما پس از عزل بنى‌صدر از فرماندهى كل قوا از سوى امام خمينى (ره) و رأى عدم كفايت سياسى او از طرف مجلس شوراى اسلامى و تأييد امام بزرگوار، حاكميت ليبرالها به طور كلى خاتمه يافت و رهبرى سياسى و اجرايى كشور به دست وارثان واقعى آن يعنى حزب‌اللَّه افتاد «٢» و از اين تاريخ بود كه دسيسه‌هاى داخلى و خارجى كه از قبل عليه انقلاب آغاز شده بود شدت گرفت.
از جمله اين توطئه‌ها جنگ تحميلى هشت ساله، فعاليت گروههاى مزدور بيگانه، ترور رهبران و دولتمردان انقلاب، كودتاها و درگيريهاى گروهها در گنبد، كردستان، بلوچستان، فشارهاى اقتصادى و تبليغاتى آمريكا، تحريم اقتصادى و سياسى و ... را مى‌توان نام برد. امّا به يارى خداوند متعال و با رهبرى الهى و پيامبرگونه حضرت امام (ره)