٧٤١، ٣٨١، ٢ كيلومتر مربع و جمعيت آن طبق آمار ١٩٩٠ م ٠٠٠، ٣٦٠، ٢٥ نفر است.
الجزاير از نظر وسعت دهمين و از نظر جمعيت سى و ششمين كشور جهان است. «١» اين كشور از نظر سياسى كشورى با سابقه كهن و طولانى است. اين سرزمين از ١٦٤ قبل از ميلاد تحت سلطه امپراتورى روم قرار گرفت و در پى رسميت يافتن آيين مسيحيت در روم، اين آيين در الجزاير نيز پا گرفت. «٢» هنگامى كه اسلام در شمال آفريقا توسعه يافت، الجزاير نيز با آغوش باز و گشاده آن را پذيرفت. در سال ٢٨٨ هجرى در نواحى مركزى «منطقه المغرب» كه الجزاير امروزى بخشى از آن است، خلافت فاطمى توسط شيعيان اسماعيلى تأسيس گرديد. از اين زمان به بعد، قدرت سياسى به وسيله خاندانهاى مختلف دست به دست شد. با تجزيه سياسى مغرب بزرگ در ١٥٤١ م، استيلاى تركان عثمانى بر الجزاير به عنوان جزئى از منطقه المغرب آغاز و به مدت سه قرن ادامه پيدا كرد و در طى اين مدت به وسيله نظام «بيگلر بيگى» كه به طور مستقيم در برابر سلطان عثمانى مسؤول بود، اداره گرديد. سپس سلسله‌اى از پاشاها كه هركدام براى مدت سه سال منصوب مى‌شدند، بر الجزاير حكومت كردند. «٣» يكى از مهمترين رويدادهاى تاريخ الجزاير، اشغال آن در چهاردهم تير ١٢٠٩ ه. ش برابر با پنجم ژوئيه ١٨٣٠ توسط ارتش ٠٠٠/ ٣٧ نفرى فرانسه مى‌باشد. اين اشغال تا ١٩٦٢ م يعنى به مدت ١٣٢ سال به طول انجاميد و در طى اين دوران اين كشور يكى از مستعمرات فرانسه بود. از آغاز اشغال الجزاير، مبارزه خونين ملت مسلمان آن عليه سلطه و غارت فرانسويان از اين كشور به طور جدى و پيوسته ادامه يافت و در اين فرايند، ملت الجزاير بيش از يك ميليون نفر از بهترين فرزندان خود را در مصاف با غارتگران متجاوز تقديم آزادى و استقلال كشورشان كرد. به همين دليل نام ديگر اين سرزمين را «بلد المليون شهيد»، يعنى كشور يك ميليون شهيد، نهاده‌اند. «٤»