انقلاب اسلامى و انقلابهاى جهان
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص

انقلاب اسلامى و انقلابهاى جهان - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٥٠

پس از آغاز جنگ جهانى دوم، ژاپن در حالى كه قسمتهاى زيادى از خاك كشور چين را در اختيار داشت به امريكا حمله كرد. در اين زمان چين براى بيرون راندن ژاپنيها از كشورش به متحدين؛ يعنى آلمان و ژاپن اعلام جنگ داد و در كنار متفقين قرار گرفت به همين دليل امريكا و شوروى كمكهايى در اختيار حكومت ملى چين قرار دادند. «١» پس از خاتمه جنگ جهانى دوم و شكست متحدين و در نتيجه خروج ژاپن از خاك چين، شوروى و امريكا كمك خود به دولت چين را ادامه دادند. اما پس از اختلاف بين نيروهاى ملى «چيان كاى چك» و كمونيستها به رهبرى «مائو» و آغاز مجدد جنگ داخلى كه بين سالهاى ١٩٤٦ م تا ١٩٤٩ م يعنى زمان اوج حركتهاى انقلابى، شوروى از نيروهاى كمونيست حمايت كرد و امريكا هم به علت فساد حزب ملى «كومين تانگ» از كمك به آنها خوددارى نمود. از اين رو، نظام حاكم در چين از كمكهاى بين المللى محروم و حمايت متحدين خود را از دست داد. «٢» پس هرچند دو كشور شوروى و امريكا در زمان جنگ جهانى دوم به حكومت چين كمك مى‌كردند ولى در سالهايى كه نيروهاى انقلابى كمونيست با شدت هرچه بيشتر عليه رژيم حاكم بر آن كشور مبارزه مى‌كردند و مصمم به سرنگونى آن و برقرارى يك نظام اشتراكى درآن كشور بودند، هر يك از دو كشور فوق بنا به استدلال و دلايل خود از كمك به آن خوددارى نمودند. بدين ترتيب، نظام سياسى حاكم بر چين در اوج بحران داخلى، حمايت بين المللى دوستان و متحدان خود را از دست داد و اين امر يكى از دلايل مهم سقوط رژيم و پيروزى انقلابيون چين به رهبرى «مائو تسه تونگ» در سال ١٩٤٩ م بود.
٤- الجزاير الف- شرايط نظامى:
كشور فرانسه پس از پايان جنگ جهانى دوم از نظر نظامى آئينه تمام نماى يك‌