كشورشان بودند. اين عوامل سبب شد تا دهقانان، بورژواها، روشنفكران و علماى دينى، كسبه و اصناف و نيز قبايل صحرانشين با اتحاد و همبستگى به طور يكپارچه براى آزادى سرزمينشان قيام كنند. «١» جبهه آزاديبخش ملى الجزاير از سال ١٩٥٦ م، قشرهاى وسيعى متشكل از علما، رهبران سنديكاها، دانشجويان، دانش‌آموزان و ... را زير چتر خود داشت و حتى سربازان ارتش كه از دست نيروهاى فرانسوى فرار مى‌كردند، به جبهه آزاديبخش مى‌پيوستند.
بنابراين، نهضت آزاديبخش الجزاير برخلاف سه كشور فرانسه، روسيه و چين، يك انقلاب و حركت به معناى واقعى مردمى و سراسرى بود. «٢» ه- ايران‌ وضعيت مشاركت مردمى در انقلاب ايران با انقلابهاى فرانسه، روسيه و چين به طور كلى فرق داشت. يكى از ويژگيها و وجه تمايز انقلاب اسلامى ايران با ساير انقلابهاى دنيا، حضور گسترده و يكپارچه مردم در آن است. برخلاف كشورهاى فرانسه روسيه و چين و همانند الجزاير، انقلاب اسلامى ايران به يك شهر و يا يك طبقه وابسته نبود، بلكه همه اقشار مردم اعم از شهرى، روستايى، كشاورزان، كارگران، كارمندان، بازاريان، روشنفكران، دانشگاهيان، روحانيون، مردان و زنان به طور گسترده و يكپارچه از همه شهرها و روستاها، همگام و همزمان عليه رژيم پهلوى دست به قيام زده، با دادن هزاران شهيد و جانباز به پيروزى رسيدند. «٣» عاملى كه باعث چنين حضور گسترده مردم ايران در صحنه مبارزه شد، دين اسلام بود. دينى كه از همان چهارده قرن پيش وقتى به مردم ايران معرفى شد، با جان و دل و با آغوش باز آن را پذيرفتند و وارد زندگى فردى و اجتماعى خود نمودند. در طول ١٤٠٠ سال، تاريخ، فرهنگ، ادبيات، هنر و تمدن مردم ايران با اسلام عجين شد، ارزشها و ايده‌آلهاى آنها را تشكيل داد و عامل مهم وحدت اقشار مردم ايران گرديد. زمانى كه مردم‌