به هر حال الجزاير پس از يك دوره طولانى مبارزات خونين، سرانجام در ١٣٤١ ه. ش/ اول ژوئيه ١٩٦٢ م استقلال و آزادى خود را مجدداً به دست آورد. «١» به دنبال اخراج اشغالگران فرانسوى از الجزاير «فَرهَت عباس» يكى از انقلابيون الجزايرى به عنوان رئيس جمهور برگزيده شد و «احمد بن بلا» به عنوان نخست وزير، اعضاى كابينه خود را معرفى نمود. در نوزدهم ژوئن ١٣٤٤ ه. ش/ ١٩٦٥ م، سرهنگ «حوارى بومدين» كه سمت وزير دفاع الجزاير را بر عهده داشت حكومت بن بلا را با يك كودتاى نظامى سرنگون و خود زمام قدرت را به دست گرفت. با مرگ بومدين در ١٩٧٨ م، سرهنگ شاذلى بن جديد قدرت را به دست گرفت.
انقلاب الجزاير يكى از مهمترين انقلابهاى قرن اخير است كه با بيشترين تلفات انسانى توانست استعمارگران فرانسوى رااز يك كشور مسلمان اخراج كرده، باعث شور و هيجان بيشتر مسلمانان جهان و بويژه كشورهاى مسلمان شمال آفريقا عليه ساير قدرتهاى بيگانه و استعمارگر شود.