دارد. او مى‌گويد:
اراده جمعى تاكنون به چشم ديده نشده است و من شخصاً فكر مى‌كردم كه اراده جمعى مانند خدا يا روح، هرگز به چشم ديده نمى‌شود ... ولى ما در تهران، در تمام ايران، اراده جمعى ملتى را ديديم اين در خور تجليل از چيزى نيست كه هر روزه ديده شود. اين اراده جمعى كه در تئوريهاى ما هميشه كلّى است در ايران در يك عينيت مطلقاً روشن و معين ثابت مانده است. «١» قيام جمعيتى بزرگ و يكدل با حركتى پرتلاش و هدفدار و هماهنگ روى خط رهبرى در اوج پاكى و ايثار آن هم ذوب شده در اسلام و رهبر، خصوصيّت ممتاز انقلاب اسلامى است كه تاريخ نمونه آن را كمتر به خود ديده است. مردم انقلابى كشور ما به حكم تقليد از مرجعيت دينى از ابتداى سال ٤١ به گرد امام خود جمع شدند، به سخنان او گوش دادند و اعلاميه‌هاى او را پخش كردند و براى اطاعت از رهبر محروميتها، شكنجه‌ها، تبعيدها و شهادت را پذيرا شدند و حماسه‌هاى بزرگى مثل راهپيمايى‌هاى عيد فطر و تاسوعا و عاشوراى سال ٥٧ را ترتيب دادند و نظام شاهنشاهى را به رهبرى امام (ره) به زباله‌دان تاريخ فرستادند.
پس از انقلاب نيز همين مردم به پيروى از رهبر انقلاب با حضور در انتخابات متعدد پايه‌هاى نظام اسلامى را از هر جهت محكم كردند و با تشكيل سپاه، كميته، جهاد، دادگاههاى انقلاب و ... به مقابله با تهديدها رفتند و همزمان به بازسازى كشور پرداختند.
بالاترين نوع مشاركت مردم در انقلاب شركت در جنگ هشت ساله عراق عليه ايران بود.
جنگى كه قدرتهاى استكبارى جهان با تمام تجهيزات نظامى و همدستى دولتهاى وابسته و مرتجع منطقه عليه اين انقلاب آن را سازمان دادند و اين مردم بودند كه به حكم دفاع از اسلام و ميهن اسلامى اين بار نيز بدون هيچ‌گونه چشمداشتى به جبهه‌ها روى آوردند و با نثار جان خود و شكستِ خفت‌بار دشمن چشم جهانيان را خيره كردند. «٢»