١- قيام براى خدا: يكى از برجسته‌ترين ويژگيهاى امام اين بود كه خود را در تمامى مراحل نهضت به خدا و فرمان او سپرده بود و فقط به انجام وظيفه و اداءِ تكليف الهى مى‌انديشيد. هدف او خدا بود و در اين راه از موضعگيريهاى مخالفان هرچند به ضرر شخص او بود هرگز پروايى نداشت.
٢- عشق به مردم: امام به راستى نسبت به تمامى اقشار مردم عشق مى‌ورزيد و پس از خدا مردم را تكيه‌گاه خود مى‌دانست بارها در جواب خبرنگاران و بزرگان كه از او سؤال مى‌كردند كه با كدام قدرت با رژيم تا دندان مسلح شاه مبارزه مى‌كنيد مى‌فرمودند:
«مردم». به همين جهت از آغاز نهضت تا پيروزى انقلاب و پس از آن همه مسائل و رويدادها را با مردم در ميان مى‌گذاشت ضمن اينكه خود امام (ره) نيز مانند مردم مستضعف، ساده زندگى مى‌كرد و ساده مى‌زيست و به زندگى سطح پايين قناعت مى‌كرد.
٣- شناخت اسلام در همه ابعاد: امام راحل اسلام را در همه ابعاد شناخته و به كار بسته بود و همين شناخت كامل بود كه امام را بر آن مى‌داشت كه در زمينه‌هاى مختلف سياسى، اجتماعى، اقتصادى و ... فتاوايى پويا و تحول‌بخش صادر كنند و دگرگونيهاى ژرفى در جامعه پديد آورد.
٤- شناخت دشمن و آشتى‌ناپذيرى در برابر آن: دشمن‌شناسى امام زبانزد خاص و عام بود. ايشان در همان ابتداى نهضت لبه تيز حملات را متوجه شاه نمود. ماهيت پليد صهيونيستهاى غاصب را فاش كرد. خطر امريكا را گوشزد كرد و رئيس جمهور آمريكا را منفورترين افراد بشر در پيش ملت ايران خواند. از نمونه‌هاى آشتى‌ناپذيرى امام مى توان به نپذيرفتن نمايندگان شاه در سال ٤٢ و برگرداندن نمايندگان كارتر در سال ٥٦ در آسمان اشاره كرد.
٥- پايبندى به اصل نه شرقى نه غربى: امام از روزى كه نهضت را شروع كرد و تا آن روزى كه ديده از جهان فرو بست نه تنها براى رويارويى با رژيم شاه به هيچ ابرقدرتى نزديك نشد بلكه حتى در مبارزه عليه آمريكا نيز در برابر قدرت شرق كوتاه نيامد. امام در همان اوايل نهضت با اين جمله كه «آمريكا از انگليس بدتر، انگليس از آمريكا بدتر،