خلاصه‌ در هر انقلابى، حوادث مهمى اتفاق مى‌كند كه اين حوادث منجر به سست شدن پايه‌هاى رژيم قبلى مى‌گردد. از اين حوادث با عنوان نقاط عطف انقلاب نام برده مى‌شود. از جمله نقاط عطف انقلاب اسلامى ايران، شهادت فرزند بزرگ امام- ره بود كه مجالس بزرگداشت ايشان باعث تحولى چشمگير در نهضت اسلامى شد.
پس از چاپ مقاله توهين آميزى كه در هفده شهريور ١٣٥٧ ه. ش عليه امام در روزنامه اطلاعات چاپ شد تظاهرات شديدى در قم برپا شد كه در اين تظاهرات عده‌اى از مردم به دست عمال شاه به شهادت رسيدند.
در چهلم شهداى قم، تبريز به‌پا خاست. قيام تبريز رژيم شاه را غافلگير كرد بطورى كه بعد از اين قيام رژيم شاه تسلط لازم را براى مهار تظاهرات از دست داد.
با آغاز ماه رمضان نهضت اسلامى شتاب بيشترى به خود گرفت، از جمله در عيد فطر ميليونها نفر از مردم ايران به خيابانها ريخته و خواستار انقراض سلطنت شدند اين راهپيمايى ابهت دستگاه رژيم را در هم شكست.
در پى تظاهرات هفده شهريور ١٣٥٧، رژيم شاه براى زهر چشم گرفتن از مردم، از زمين و هوا مردم بى‌پناه را در ميدان شهدا به رگبار بست و هزاران نفر را به خاك و خون كشاند. هدف آنها از اين كشتار خاموش كردن شعله‌هاى انقلاب و ادامه ديكتاتورى بود كه اين آرزو هرگز تحقق نيافت. پس از كشتار هفده شهريور شاه با كمك امريكا و همكارى مستقيم عراق درصدد برآمدند كه به نوعى، سكوت را به امام تحميل كنند ولى امام با هجرت به فرانسه تمامى توطئه‌هاى دشمن را نقش بر آب كردند.
به دنبال دو راهپيمايى بزرگ تاسوعا و عاشورا كه رفراندوم مردم ايران عليه دستگاه پهلوى بود امام در پيامى به سران دولتها اعلام نمود كه اين راهپيماييها ثابت كرد كه ملت شاه را نمى‌خواهد.
فرار شاه از ايران و ورود پيروزمندانه امام امت به ميهن اسلامى، به حركت انقلاب رشد سريعترى داد. به فاصله اين مدت كوتاه تمام پايه‌هاى رژيم ستمشاهى درهم فرو ريخت و انقلاب شكوهمند اسلامى در ايران به پيروزى رسيد.