عين حال تبريك ... ما به دنبال فداكاريها و عزاى سراسرى، منتظر شادى‌ها هستيم. «١» رژيم شاه با كشتار هفده شهريور قصد داشت واقعه پانزده خرداد ١٣٤٢ ه. ش را تجديد كند و انتظار داشت كه با اين كشتار شعله‌هاى انقلاب را به خاموشى بكشاند و ديكتاتورى خود را ادامه دهد. اما اين آرزو هرگز تحقق نيافت و به جاى اينكه مردم بترسند و به خانه‌هاى خود بروند به خونخواهى و انتقام برخاستند بطورى كه نه تنها دستگاه رژيم بلكه شخص شاه را در هم شكستند. سفير انگليس در گزارشى كه يك هفته بعد از واقعه هفده شهريور نوشته راجع به وضع روحى و جسمى شاه آورده است:
... از تغييرى كه در وضع ظاهرى و رفتار او به وجود آمده متوحش شدم گويى آب رفته بود ...
چنين به نظر مى‌رسيد كه به كلى خود را باخته و تحت فشار روحى از پا در آمده است. «٢» ٧- هجرت امام به فرانسه‌ با اوج‌گيرى انقلاب اسلامى ايران و شركت ميليونها نفر در راهپيماييها و تظاهرات، رژيم شاه درصدد برآمد كه از تمامى امكانات براى خاموش كردن شعله‌هاى انقلاب استفاده كند. به همين جهت با كمك امريكا، عراق را متقاعد كرد كه در اين باره همكارى تنگاتنگى با ايران داشته باشد. در اين راستا رژيم بعث عراق كوشيد سكوت را به امام تحميل كند به همين دليل منزل ايشان را به محاصره درآورده و از ايشان خواستند كه از مصاحبه، ايراد سخنرانى و صدور اعلاميه خوددارى كنند كه امام اين قيدها را نپذيرفتند.
پس از آن كه اين اقدام بعثيها مؤثر واقع نشد به آزار و اذيت ياران امام دست زدند. امام خمينى- ره- كه مى‌ديدند رژيم عراق آزادى عمل را از ايشان گرفته تصميم تاريخى خود را كه همان «هجرت» بود گرفتند و به صورت يك اقدام قاطع و غير قابل پيش‌بينى تمامى توطئه‌هاى دشمن را نقش بر آب كردند. «٣»