همين دليل ضمن اعلام حكومت نظامى در تهران و چند شهر ديگر در روز هفده شهريور تصميم گرفت با يك كشتار وسيع مردم را مرعوب كرده و به خيال خام خود تا سالها شعله‌هاى نهضت را خاموش سازد. صبح روز هفده شهريور كه اكثر مردم از اعلام حكومت نظامى بى‌خبر بودند همانند روزهاى گذشته در ميدان شهدا تجمع كرده تا راهپيمايى ديگرى ترتيب دهند كه ناگهان با مشاهده تانكها و توپها و مأمورين مسلسل به دست حكومت نظامى غافلگير شدند. مأمورين پس از چند بار اخطار از زمين و هوا مردم بى‌پناه را به رگبار بسته و انبوه جمعيت را مانند برگ درختان به روى زمين ريختند.
«سايرونس پرآم» خبرنگار خارجى كه ترجمه كتاب او تحت عنوان «انقلاب ايران و مبانى رهبرى امام خمينى- ره-» به چاپ رسيده، در مورد حادثه هفده شهريور مى‌نويسد:
ابتدا خاك‌اره‌هاى آغشته به بنزين را ... آتش زدند ... آنگاه آتش مسلسلها را گشودند: بى‌خبر، بى‌امان و از همه سو، از زمين و از هوا. همه راههاى گريز، همه كوچه‌ها و خيابانهاى فرعى را با تانك و زره‌پوش مسدود كردند تا كسى را توان گريختن نباشد. هدف نه پراكنده كردن مردم بود و نه مرعوب ساختن همه گلوله‌ها به قصد كُشتن شليك مى‌شد. هنوز روز به نيمه نرسيده بود كه هزاران تن شهيد در خون پاك خود [غلتيدند]. «١» كشتار بيرحمانه و وحشيانه هفده شهريور جهان را تكان داد. نمايش پنجاه دقيقه‌اى فيلم اين حادثه آنقدر وحشتناك بود كه بسيارى از مردم اروپا و امريكا و ساير نقاط دنيا را در بهت و حيران فرو برد، اما در ايران هرگز نشان داده نشد. امام خمينى- ره- پس از شنيدن اين خبر وحشتناك در سه اعلاميه پياپى به تجليل از مردم شهيدپرور و تقبيح شاه جنايتكار پرداخت و فرمود:
اى كاش خمينى در ميان شما بود و در كنار شما در جبهه دفاع براى خداى تعالى كشته مى‌شد. من به نيابت از حضرت ولى عصر امام زمان (عج) به همه مسلمانان جهان مصيبت چهارم شوال ٩٨ قمرى [١٧ شهريور] را خاصه به خانواده‌هاى داغدار تسليت مى‌گويم انقلاب اسلامى و انقلابهاى جهان ٨٦ ٢ - رهبرى ص : ٨٥ و در