بازارها و تظاهرات وسيع مردمى و ... اشاره كرد.
امام خمينى- ره- از همان لحظه ورود به تركيه مبارزه خود را در شكلى ديگر شروع كردند: ابتدا با نامه‌هايى خطاب به فرزندش، خطوط كلى نهضت را مشخص مى‌كند و سپس با نگارش «تحريرالوسيله» و طرح مسائل سياسى اجتماعى اسلام در آن، باعث تحولى عظيم در حوزه‌هاى علميه مى‌گردد.
پس از يازده ماه تبعيد در تركيه، رژيمِ شاه روى مصالحى امام را به نجف منتقل كرد.
هدف شاه از اين عمل اين بود كه به مردم و علماى ايران تفهيم نمايد كه ايشان تبعيدى نيستند، ضمن اينكه با توجه به جوّ نجف ايشان نمى‌توانستند مسائل سياسى را مطرح كنند. ولى ژرف‌نگرى و روشن‌بينى امام بيش از آن بود كه در چنين محيطهايى حل شوند.
به همين جهت مشاهده مى‌شود كه امام در عراق نيز نهضت اسلامى را به خوبى هدايت كردند و در مقابل برنامه‌هاى ضددينى رژيم پهلوى بشدّت مقاومت نموده، در مواقع مقتضى رهنمودهاى لازم را ارائه كردند.
اولين اقدام امام در نجف شروعِ درس و تربيت شاگرد بود. از جمله اين درسها، درس «حكومت اسلامى» يا «ولايت فقيه» بود كه چهارچوبه تئورى انقلاب اسلامى، وظايف ولى فقيه و مسؤولين نظام اسلامى را بيان مى‌كرد كه اين امر تا آن زمان بى‌سابقه بود.
تبعيد طولانى امام، سركوبى، زجر و شكنجه و اعدام ياران امام، اختناق شديد، سانسور و ... جزو مشخصه‌هاى بارز اين دوره (١٣٤٣- ١٣٥٦) مى‌باشد. رژيم شاه كه خود را پيروز مى‌ديد با كمك امريكا و ديگر قدرتهاى بزرگ، اسلام‌زدايى را از كل مملكت آغاز كرد و با اين فكر كه قادر است همه مخالفتها را از بين ببرد تمام سعى خود را نمود تا اسلام و روحانيت را نابود كند. اهانت به مراجع تقليد، حملات پى در پى به حوزه‌ها به خصوص حوزه علميه قم، دستگيرى، تبعيد، فرستادن به سربازى، اعدام و ...
براى روحانيون، تغيير آيين سوگند براى ارتشيان، ارتباط با اسرائيل، رواج فرهنگ استعمارى بيگانه با نام تمدن، اجراى سياستهاى امريكا، اجراى تفكر جدايى دين از سياست، برگزارى جشن‌هاى شاهنشاهى، تبديل تاريخ اسلام به تاريخ شاهنشاهى و ... از