شهربانى به يارى مأمورين شتافتند. و جنايت كم‌سابقه‌اى را آنهم در روز شهادت امام جعفر صادق عليه السلام و در پيش چشم هزاران نفر كه از سراسر ايران براى تحويل سال نو به قم آمده بودند انجام دادند. نيروهاى رژيم پس از وحشى‌گرى بسيار و با به جا گذاشتن تعدادى كشته و مجروح، لباس و كتاب طلاب را به آتش كشيده، محل را ترك نمودند.
در برابر اين فاجعه خونين، اگر رهبر قاطعى همچون امام خمينى (ره) توطئه دامنه‌دار شاه را خنثى نمى‌كرد شايد تا دهها سال ديگر اثرى از انقلاب در مردم پيدا نمى‌شد. «١» امام در پى اين اقدامات، اعلاميه «شاه‌دوستى يعنى غارتگرى» را انتشار داد و فتواى تاريخى خود را صادر كرد:
... شاه‌دوستى يعنى غارتگرى، هتك اسلام، تجاوز به حقوق مسلمين، تجاوز به مراكز علم و دانش ...! اصول اسلام در معرض خطر است. قرآن و مذهب در مخاطره است با اين احتمال تقيه حرام است و اظهار حقايق واجب ... من اكنون قلب خود را براى سرنيزه‌هاى مأمورين شما حاضر كرده‌ام ولى براى قبول زورگوئيها و خضوع در مقابل جباريهاى شما حاضر نخواهم بود. «٢» شعله‌اى كه از فيضيه برخاسته بود نمى‌بايست خاموش شود. به همين جهت در آستانه چهلم شهداى فيضيه، امام اعلاميه ديگرى صادر نمودند. در اين اعلاميه پس از نفرت و انزجار از مسببين اين فاجعه، به نقش شاه به عنوان عامل اصلى جنايات و قانون‌شكنى‌ها اشاره شد. ادامه جلساتِ يادبود چهلم فيضيه، دولت را وادار به عكس‌العمل ساخت به طورى كه رژيم مانع برپايى چنين مراسمى گرديد. در هر حال امام از اين فاجعه براى در هم كوبيدن رژيم بسيار بهره برد و هيچ موقعيتى را از دست نداد و همين دقت نظر و توجّه به مسائل روز بود كه رهبرى امام را در بين توده‌هاى مردم مستحكم ساخت.
٥ محرم ٤٢ و سخنرانى مهم امام در روز عاشورا با نزديك شدن ماه محرم، رويارويى بين امام و شاه حتمى مى‌نمود. چرا كه پس از