همه ائمه عليهم السلام به فكر تشكيل حكومت اسلامى بودند و در اين راه دست به اقداماتى هم مى‌زدند و اگر چنانچه يار و ياورى داشتند دست به تشكيل حكومت اسلامى مى‌زدند. در زمان غيبت نيز هر زمان مردم گرد رهبران الهى جمع شدند، آنها سعى كردند حكومت اسلامى را تشكيل دهند. نمونه بارز آن نقش مردم در پيروزى انقلاب اسلامى بود كه به تشكيل حكومت اسلامى انجاميد. «١» در قرآن كريم درباره نقش مردم در حكومتها چنين آمده است:
«- .. اچ‌نَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى‌ يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ ...» «٢» ... (اما) خداگ‌ند سرنوشت هيج قوم (و ملتى) را تغيير نمى‌دهد مگر آنكه آنان آنچه در خودشان است تغيير دهند اين‌كه اسلام هرگونه همكارى با حاكمان ستمگر را گناه شمرده و از آن به‌شدّت نهى كرده است، برگرفته از همين آيه است. در حكومت اسلامى همه افراد جامعه مسؤول هستند و فرد غير مسؤول وجود ندارد. به همين جهت هيچ‌گونه امتيازى براى اداره‌كنندگان جامعه در نظر گرفته نشده و همه در برابر قانون مساوى هستند.
با توجه به ديدگاه اسلام درباره لزومِ حكومت اسلامى و ويژگيهاى حاكم و نقش مردم در حكومت و ... اگر فقها و مجتهدين- كه طبق آيات و روايات جانشين ائمه معصومين عليهم السلام هستند- به اين نتيجه رسيدند كه حكومت وقت داراى چنين شرايطى نبوده و كسانى ديگر بر خلاف نظر اسلام بر مقدّرات كشور اسلامى حاكم شده‌اند، بر رهبران دينى واجب مى‌شود كه دست به اقدام بزنند و ديدگاههاى اسلام را در همه زمينه‌ها از جمله رهبرى بيان كنند كه خود به خود به انقلاب مى‌انجامد. پس بذر انقلاب در تعاليم اسلام موجود است. از سوى ديگر، هدف انقلابِ اسلامى برقرارى اصول و ارزشهاى اسلامى است. به همين دليل يك انقلاب اسلامى بايد جامع تمام مفاهيم، ارزشها و هدفها در قالب و شكل اسلامى باشد. روح عدالتخواهى، آزادى، داشتن‌