در مرحله پيروزى انقلاب، نقش رهبرى فوق‌العاده مهمّ است. زيرا رهبرى يكى از اركان مهم انقلاب بوده و به همين جهت بايد در جامعه شناخته شده و داراى مقبوليت باشد تا بتواند حركت مردمى را به نحو مطلوبى هدايت كند. رهبرى انقلاب بايد فردى جامع‌الاطراف و جامع‌الشرايط باشد تا در هر زمانى و تحت هر شرايطى بتواند مناسبترين تصميم را بگيرد. همچنين بايد از دانش كافى، عقل و تدبير و بينش عميق اجتماعى برخوردار بوده، مديريت لازم را براى به حركت درآوردن مردم و استفاده به موقع از فرصتها و قاطعيت كافى براى تصميم‌گيريها داشته باشد.
يكى ديگر از ويژگيهاى هر انقلابى در دوران پيروزى، مشخص شدن ايدئولوژى انقلاب است. بدون وجود يك مكتب مشترك، گروههاى پراكنده اجتماعى قادر به اتّحاد با يكديگر نبوده در نتيجه تلاشهاى آنها بى‌ثمر خواهد ماند. يك ايدئولوژى انقلابى بايد هدف انقلاب، وسايل و شيوه‌ها و تاكتيكهاى رسيدن به هدف و ارزشهاى مطلوب جامعه را مشخص نموده و جوابگو باشد.
تنها در زمانى يك انقلاب به پيروزى مى‌رسد كه اين سه ركن اصلى، بطور هماهنگ به طرف اهداف مشخص پيش روند. در غير اين صورت، جامعه در مرحله دو قطبى باقى مى‌ماند و به دليل نبودِ برنامه كار و رهبر مناسب، هرج و مرج همه جا را فرا مى‌گيرد. «١» ٣- مرحله سازندگى‌ با پيروزى يك انقلاب، مرحله سوم آن كه بسيار حساستر و مشكلتر از مرحله قبل از پيروزى است آغاز مى‌شود. در اين مرحله كه دوران سازندگى است انقلابيون با مسائل و مشكلات فراوانى مواجه مى‌گردند. از جمله مهمترين اين مشكلات قبول و پذيرش مسؤوليتهاى اجرايى نظام جديد سياسى است، زيرا بيشتر نيروهاى انقلابى كه قدرت را به دست گرفته‌اند فاقد تجربه اجرايى مى‌باشند. همچنين سقوط يك حكومت به منزله از بين رفتن كامل ماشين دولتى نيست و نيروهاى انقلابى با يك بوروكراسى به جا مانده از رژيم قبلى مواجه هستند و علاوه بر اينها به محض سقوط رژيم سياسى قبلى،