انقلاب اسلامى و انقلابهاى جهان
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص

انقلاب اسلامى و انقلابهاى جهان - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٠١

خلاصه‌ بعد از پيروزى انقلاب فرانسه، ابتدا ليبرالها (بورژواها) قدرت را به دست گرفتند. امّا پس از چندى توده مردم كه از وضع موجود ناراضى بودند به پاريس حمله كرده، ضمن اعدام لوئى شانزدهم قدرت را به دست گرفته و حكومت جمهورى تشكيل دادند. امّا سرانجام انقلاب فرانسه منجر به ديكتاتورى ناپلئون شد.
پس از پيروزى مرحله اوّل در انقلاب روسيه، ابتدا ليبرالها به قدرت رسيدند. آنها با اصلاحاتى كه انجام دادند باعث قدرت گرفتن انقلابيون تندرو به رهبرى لنين شدند. پس از مرگ لنين، كشور شوروى مدتى تحت حكومت ديكتاتورى و خشن استالين بود. ولى در اين مدت به پيشرفتهايى هم نايل آمد و پس از جنگ دوم تبديل به يك ابرقدرت شد. اما در نهايت در سال ١٩٩٠ ميلادى فروپاشيد و پانزده كشور جديد تشكيل شد.
برخلاف كشورهاى فرانسه و روسيه، راديكالها و انقلابيون واقعى در چين پس از انقلاب به قدرت رسيدند. كشور چين از زمان انقلاب تا امروز تحت سيطره اين افراد دچار تحولات و دگرگونيهاى زيادى در سياستهاى داخلى و خارجى شده و به پيشرفتهايى هم نايل آمده است. آنها ضمن وفادار بودن به كمونيسم همچنان در مسند قدرت باقى هستند.
در الجزاير هم در پى انقلاب رهايى‌بخش آن كشور، انقلابيون تندرو قدرت را به دست گرفتند. اما اين رهبران در هنگام تدوين قانون اساسى آن كشور به رغم اين كه اكثريت مردم آن كشور مسلمان بودند، به سوسياليسم روى آوردند. از آن تاريخ، مدتها آتش نارضايتى سياسى و اجتماعى مردم در زير خاكستر باقى بود تا اين كه پس از پيروزى انقلاب اسلامى ايران و با الهام از انقلاب ايران، در جبهه نجات اسلامى شعله‌ور شد. اما با ابطال انتخابات و ناديده گرفتن رأى مردم، مجدداً آن كشور دچار بحران اجتماعى ديگرى شد كه تا امروز هم ادامه دارد.
پس از انقلاب اسلامى هم ابتدا ليبرالها بنا به تشخيص امام (ره) و مصلحت جامعه به قدرت رسيدند. امّا به دليل افكار ليبراليستى خود پس از مدتى ناچار به استعفا شده يا بركنار گرديدند. از آن تاريخ به بعد، مديريت سياسى كشور به دست وارثان اصلى خود يعنى حزب‌اللَّه افتاد و تا امروز بحمدالله با پيروزى كامل به پيش مى‌رود.