انقلاب اكتبر روسيه در زمانى شكل گرفت كه آتش جنگ بين الملل اول دنيا را در كام خود فرو برده بود. اين جنگ كه در سال ١٢٩٣ ه. ش/ ١٩١٤ م، به بهانه كشته شدن وليعهد اتريش و در حقيقت به دليل جاه طلبيهاى آلمان آغاز شده بود، در اروپا نسبت به بقيه جهان از شدت بيشترى برخوردار بود. كشورهاى اروپايى دراين جنگ در دو گروه به نام «متحدين» و «متفقين» در مقابل هم صف آرايى كرده بودند. متفقين كه شامل روسيه، فرانسه و انگلستان بودند، به وسيله پيمانها و قراردادهاى نظامى و سياسى متعهد شده بودند كه از يكديگر پشتيبانى كنند. از اين رو، روسيه از حمايت بين المللى كامل هم پيمانان خود برخوردار بود. از اين جهت، روسيه در هنگام حوادث انقلاب كه جنگ جهانى به آن دامن زده و شتاب بيشترى داده بود به ظاهر در دايره‌اى از اتحادها و پيمانهاى سياسى و نظامى بين المللى و منطقه‌اى قرار داشت و كشورهاى بزرگى مانند انگلستان و فرانسه و بعدها آمريكا ازآن در صحنه جهانى حمايت مى‌كردند.» اما آغاز ناگهانى جنگ جهانى اول و پيروزى برق آساى نيروهاى آلمانى بر روسيه و در نتيجه شكست و عقب نشينى آن كشور از لهستان از يك سو و مسافت زياد بين روسيه و هم پيمانان او از سوى ديگر، باعث شد كه آنها نتوانند در سركوب نيروهاى انقلابى به آن كشور كمك كنند. از اين رو، هنگامى كه بحران داخلى آن كشور را فراگرفته بود، روسيه تنها و بى‌حامى باقى مانده بود. به اين ترتيب، مشاهده مى‌شود كه دولت روسيه به رغم اين كه در يك اتحاد نظامى جهانى قرار گرفته بود، در زمان انقلاب نتوانست از پشتيبانى دوستان و متحدان خود دست كم در داخل برخوردار شود. اين در حالى بود كه نيروهاى انقلابى، و رهبران ماركسيست آنها مورد حمايت متحدين بخصوص آلمان قرار داشتند و اين حمايت در پيروزى آنان نقش بسيار مؤثرى داشت. «٢» ٣- چين‌ الف- شرايط نظامى:
بررسى وضعيت نيروهاى مسلح چين در زمان پيش از پيروزى انقلاب كمونيستى آن‌