٢- روسيه‌ الف- شرايط نظامى:
نيروهاى نظامى روسيه قبل از انقلاب و در زمانى كه رژيم تزارى آن كشور نياز به سركوب كارگران و دهقانان شورشى داشت نه تنها فاقد روحيه و ابزارهاى لازم براى سركوب مردم بودند، بلكه خود باعث تسريع در روند انقلاب شدند. شكست در جنگهاى ٥- ١٨٥٤ در جزيره كريمه و در مقابل نيروهاى عثمانى، فرانسوى و انگليسى، «١» شكست در مقابل ژاپن در سالهاى ٥- ١٩٠٤ و واگذارى قسمتهاى جنوبى جزاير ساخارين به آن كشور و دست كشيدن از هرگونه ادعايى بر منچورى و شبه جزيره كره، «٢» و مهمتر از همه، شكست در جنگ جهانى اول و عقب نشينى از لهستان از يك سو افزايش بيش از حد نيروهاى نظامى درجنگ اول و عدم تجهيز و پشتيبانى كافى و از سوى ديگر، باعث شده بود كه نيروهاى نظامى از رژيم تزارى حمايت نكنند و در نتيجه تزار نتوانست به كمك آنها شورشها و تظاهرات انقلابى را سركوب كند. «٣» به اين ترتيب ملاحظه مى‌شود كه نظام سياسى حاكم در روسيه قبل از انقلاب نه تنها نيروى نظامى و قواى مسلح نيرومند و وفادار به قدرت سياسى دراختيار نداشت بلكه ارتش شكست خورده در جنگها، روحيه خود را از دست داده و ب انقلاب اسلامى و انقلابهاى جهان ١٥٧ ب - حمايت بين المللى:
ص : ١٥٥ ا نارضايتى از رژيم حاكم به كارگران و مردم اعتصابى پيوست و در نتيجه خود نقش مهمى در سقوط رژيم تزارى و پيروزى انقلاب داشت. ارتش روسيه در سال ١٩١٧ م به عنوان يك عامل شتابزا در انقلاب عمل كرد نه به عنوان يك مانع و عامل بازدارنده، لذا به عامل مهمى براى سقوط رژيم گذشته و استقرار نظام كمونيستى جديد در آن كشور تبديل شد.
ب- حمايت بين المللى: