درس سيزدهم: شرايط نظامى و حمايت بين المللى‌ در درس گذشته اولين عامل وقوع انقلاب يعنى شرايط اقتصادى، در چهار كشور فرانسه، روسيه، چين و الجزاير بررسى و با شرايط ايران مقايسه شد. در اين درس نيز دو عامل «نظامى» و «حمايت بين المللى»، در كشورهاى فوق و ايران بررسى و با هم مقايسه مى‌گردند. در اين بررسى، شباهتها و تفاوتهاى آنها بيان خواهد شد.
توضيح اين نكته ضرورى است كه يكى از مهمترين و در واقع محسوس‌ترين ابزار اعمال حاكميت هر رژيم سياسى، بويژه نظامهايى كه با بحرانها و فشارهاى داخلى روبه رو بوده و به دليل شكل گيرى حركتهاى انقلابى درآنها، نياز به تهديد و سركوب نيروهاى معارض و مخالف خود دارند، «قدرت نظامى» است. قدرت نظامى به طور معمول در نيروهاى مسلح هر كشورى متجلى است و به عوامل گوناگونى از جمله اطاعت از فرماندهى، روحيه قوى، وفادارى به نظام سياسى، در اختيار داشتن تجهيزات و آموزش مناسب بستگى دارد.
همچنين حمايتهاى نظامى، سياسى، اقتصادى و ... كشورها بخصوص كشورهاى صاحب قدرت از يك حكومت، مى‌تواند رژيم حاكم بر آن حكومت را در برابر بسيارى از طوفانهاى حوادث، كمك كند و مانع سقوط آن شود. با اين توضيحات مختصر به بررسى اين دو عامل تعيين كننده، در كشورهاى مورد بحث مى‌پردازيم.
١- فرانسه‌ الف- شرايط نظامى:
نيروهاى نظامى فرانسه قبل از انقلاب و در زمانى كه لوئى شانزدهم نياز به سركوب‌