زمان حكومت خود دوبار دست به كودتا، قتل عام و بركنارى كمونيستها از حزب ملّى زد اما كمونيستها همچنان به دستور رهبران شوروى ناچار بودند با ملى گرايان همراه بوده و در سركوب نظاميان كه در اين زمان هركدام قسمتهايى از شمال چين را به اشغال خود درآورده بودند، همكارى كنند. «١» ولى در نهايت كمونيستها از حزب ملى اخراج شدند.
پس از اخراج كمونيستها از حزب ملّى كومين تانگ، آنها به مناطق روستايى چين رانده شده و به رهبرى مائو ارتش سرخ (پارتيزانها) را تشكيل دادند. آنها برخلاف كمونيستهاى روسيه كه متكى بر كارگران بودند، شيوه جنگ انقلابى با تكيه بر دهقانان را در پيش گرفتند. در ١٩٣٤ م، حزب كمونيست چين تصميم گرفت براى دفاع از خود در مقابل ملى گرايان و تبليغ و تشريح ديدگاههاى انقلابى خود دست به يك راهپيمايى طولانى بزند. در حين اين راهپيمايى تاريخى، مائو به طور رسمى به رهبرى حزب كمونيست برگزيده شد. در ١٩٣٧ م، حزب كمونيست و ملى گرايان چين براى مقابله با تجاوز ژاپن به آن كشور يك بار ديگر دست به اتحاد موقت زدند. رشادتها و دلاوريهاى نظاميان كمونيست در زمان اشغال قسمتهايى از آن كشور توسط ژاپن در طى جنگ دوم جهانى باعث شده بود كه آنها محبوبيت قابل توجهى را در ميان مردم چين به دست آورند. پس از خاتمه جنگ جهانى دوم، قسمتهاى زيادى از مناطق اشغالى ژاپن به تصرف اين نظاميان درآمد. در ١٩٤٦ م، جنگ داخلى چين يك بار ديگر بين كمونيستها و ملى گرايان به رهبرى «مائو» و «چيان كاى چك» آغاز شد كه سرانجام آن پيروزى انقلابيون آزاديبخش چين به رهبرى مائو بود. اين نيروها، شهرهاى پكن و نانكن را به تصرف خود درآورده، جمهورى خلق چين توسط مائو در اوّل اكتبر ١٩٤٩ م، تشكيل شد. «٢» انقلاب چين دومين انقلاب كمونيستى بعد از انقلاب روسيه بود.
٤- انقلاب ١٩٦٢ م الجزاير الجزاير كشور بزرگ و مسلمانى است كه در شمال آفريقا در همسايگى كشورهاى تونس، ليبى، مالى، موريتانى، نيجر و مراكش واقع شده است. مساحت آن كشور