انقلاب اسلامى و انقلابهاى جهان
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص

انقلاب اسلامى و انقلابهاى جهان - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٢٩

براى خود تهيه كنند. اين موضوع در شهر پاريس به مراتب بدتر از جاهاى ديگر بود و به همين دليل مردم پايتخت به خيابانها ريخته، دست به شورش و انقلاب زدند و با تهيه تعدادى سلاح گرم، كنترل پاريس را در اختيار گرفتند. سپس به سوى زندان «باستيل» كه مظهر حكومت استبدادى و محل حبس عده زيادى از مردم بود، حمله‌ور شده، آنجا را در تاريخ چهارده ژوئيه ١٧٨٩ م برابر با سال ١١٦٨ ه. ش به تصرف خود درآوردند.
پادشاه فرانسه (لوئى چهاردهم) تسليم گرديد و حكومت مطلقه استبداد تبديل به مشروطه سلطنتى شد. هرچند تاريخ پيروزى انقلاب فرانسه را فتح زندان مخوف باستيل مى‌دانند، اما وقايع و تحولات انقلابى بسيارى در طى چهار سال بعد رخ داد كه سرانجام منجر به سقوط سلطنت و اعلام جمهورى و اعدام لوئى شانزدهم گرديد كه آنها را از پيامدهاى انقلاب به شمار مى‌آورند. «١» ٢- انقلاب اكتبر ١٩١٧ م روسيه‌ از ١٦١٣ م تا ١٩١٧ م، خاندان «رومانف» در روسيه با لقب «تزار» حكومت مى‌كردند. درزمان سلطه رومانف‌ها در روسيه، مردم اين كشور از هر نوع آزادى اجتماعى و سياسى محروم بودند. دهقانان كه حدود ٨٥ درصد از جمعيت آن كشور را تشكيل مى‌دادند در بدترين موقعيت اقتصادى و اجتماعى قرار داشتند. سيستم «سرواژ» «٢» كه به معناى بردگى كامل دهقانان به وسيله مالكين زمين و فئودالها بود در اين كشور پهناور رواج داشت. طبق اين سيستم، مالكان حتى حق خريد و فروش دهقانان را داشتند و در هنگام خريد و فروش زمين، دهقانان (سِرفها) به مالك جديد منتقل مى‌شدند! «٣» در سال ١٨٦١ م، اگر چه سيستم سرواژ توسط تزار «الكساندر دوم» لغو شد. اما هنوز هم دهقانان از مالكيت زمين بى‌بهره بودند. علاوه بر اين، دهقانان هنوز صاحب اختيار كامل خود نبودند، زيرا اگرچه از قيد مالك زمين آزاد شده بودند اما به‌