رغم اصرار امام مبنى بر ادامه جنگ، سپاه آن حضرت دست از مبارزه كشيد. پس از اينكه حكميت نتيجه مطلوب نداد همين مقدس نماها رو در روى امام ايستادند و جنگ نهروان را برپا كردند سرانجام هم امام بدست يكى از همين خوارج كشته شد.
نمونه ديگر مقدس نمايى در نهضت مشروطه آن هم با تكفير و منزوى‌كردن شهيد شيخ فضل الله نورى و در نهايت صدور حكم اعدام ايشان بود كه زمينه ورود دوباره استعمار به كشور شد. و خونهايى كه براى برپايى مشروطه ريخته شده بود به هدر رفت.
همزمان با شروع نهضت امام (ره) در سال ١٣٤١ و مبارزه ايشان عليه رژيم ستمشاهى، متحجرين و مقدس مآبها سد راه امام شدند و براى نهضت مشكلات فراوانى درست كردند. امام خمينى (ره) مبارزه با اينها را هزار بار سخت‌تر از مبارزه با رژيم مى‌دانستند.
در ١٥ خرداد ٤٢ مقابله با گلوله تفنگ و مسلسل شاه نبود كه اگر تنها اين بود مقابله را آسان مى‌نمود بلكه علاوه بر آن از داخل جبهه خودى گلوله حيله و مقدس مآبى و تحجر بود. گلوله زخم زبان و نفاق و دورويى بود كه هزار بار بيشتر از باروت و سرب جگر و جان را مى‌سوخت و مى‌دريد. «١» پس از پيروزى انقلاب و استقرار نظام مقدس اسلامى نيز اين نوع از افراد به مبارزه با نظام اسلامى برخاستند. برخى به كفار و ملحدين و ضد انقلاب پيوستند. برخى در كشور ماندند و سعى كردند به هر وسيله مشروعيت نظام را زير سؤال برده و خوراك تبليغاتى براى رسانه‌هاى گروهى بيگانگان تهيه كنند. امام خمينى (ره) در پايان عمر مباركشان گوشه‌اى از خيانتهاى آنها نسبت به اسلام را بازگو مى‌كرد و فرمودند:
خون دلى كه پدر پيرتان از اين دسته متحجر خورده است هرگز از فشارها و سختى‌هاى ديگران نخورده است و آنقدر كه اسلام از اين مقدسين روحانى نما ضربه خورده است از هيچ قشر ديگرى نخورده است. «٢»