مى‌دانست و روا نمى‌داشت كه يك مسلمان آگاه به تعليمات اسلامى تماشاچى صحنه‌هاى بى‌عدالتى باشد و در هيچ زمان و مكانى عدالت نبايد فداى مصلحت گردد. «١» از حياتى‌ترين اهدافى كه امام خمينى- ره- مدنظر داشتند ايجاد عدالت اجتماعى و اقتصادى و حمايت از محرومين و مستضعفين بود تا آنجا كه يك موى كوخ‌نشينان را بر همه كاخ‌نشينان و عافيت طلبان ترجيح مى‌دادند. امام امت پيروزى انقلاب اسلامى را مديون اين قشر از جامعه مى‌دانستند و مسؤولان و حكومت را موظف مى‌كردند كه همواره پشتيبان محرومان باشند و مى‌فرمودند:
خدا نياورد روزى را كه سياست مسؤولين كشور پشت‌كردن به دفاع از محرومين و روآوردن به حمايت از سرمايه‌داران گردد و اغنيا و ثروتمندان از اعتبار بيشترى برخوردار شوند. «٢» مقام معظم رهبرى نيز عدالت اجتماعى در ايران و جهان را يكى از اهداف و آرزوهاى دينى شمرده و لازمه تحقق بخشيدن اين اصل مهم را همراه بودن دين با قدرت مى‌داند و مى‌فرمايد:
... شما خيال مى‌كنيد عدالت اجتماعى را در جامعه، مى‌شود با نصيحت، توصيه، التماس و يا خواهش به وجود آورد؟! عدالت اجتماعى، رفع تبعيض و كمك براى استقرار تساوى در قانون رامگر مى‌شود بدون قدرت در سطح داخل جامعه- به يك صورت- و در سطح جهان- به صورت ديگر به وجود آورد؟ «٣» قانون اساسى جمهورى اسلامى نيز براى تحقق بخشيدن به عدالت اجتماعى، در اصول مختلف دولت را موظف نموده كه همه امكانات خود را براى «رفع تبعيضات ناروا و ايجاد امكانات عادلانه براى همه افراد در تمام زمينه‌هاى مادى و معنوى»، «تأمين حقوق همه جانبه افراد از زن و مرد و ايجاد امنيت قضايى عادلانه براى همه و تساوى عموم در برابر قانون» «٤» و ... به كار بندد.