سرداران صدر اسلام(ج7) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣١
سختيهاى تبعيد وقتى به دستور عثمان، صعصعه و ياران او از جمله مالك اشتر، زيد و ... به حمص تبعيد شدند، عبدالرحمنبن خالدبن وليد كه حاكم آن شهر بود نسبت به ايشان سختگيرى فراوان نمود و همواره اين بزرگواران رامورد بدترين ناسزاها قرار مىداد و به آنان توهين مىكرد. ازجمله وقتى كه براى كارى سواره قصد رفتن جايى را داشت آنان را پياده در ركاب خود حركت مىداد.
پس ازمدتى عبدالرحمن به خيال آنكه آنان دست از مبارزه برداشتهاند، طى نامهاى ازعثمان خواست تا آنان را عفو كند كه عثمان نيز پذيرفت و سپس آنان به كوفه برگشتند. «١» در بين ناراضيان حكومت عثمان وقتى اهل مصر با ششصد سوار به منظور اعتراض، به مقر حكومت عثمان آمدند عدّهاى از قاريان كوفه به آنان پيوستند كه از جمله آنان كميلبن زياد، مالك اشتر، صعصعهبن صوحان و حجربن عدى بودند. اينها همان كسانى بودند كه به علت اعتراضات بر عثمان به شام تبعيد شده بودند. «٢» در زمان اميرالمؤمنين (ع)
صعصعه از اصحاب مخلص على عليه السلام به شمار مىآيد و علت اين اخلاص معرفت او به مقام و منزلت اميرالمؤمنين (ع) است.
امام صادق عليهالسلام مىفرمايد: با اميرالمؤمنين كسى نبود كه حق آن حضرت را بشناسد جز صعصعه و ياران او. «٣»