داشت. از نامه و توصيه آن حضرت در «نهج‌البلاغه» و «وقعه صفين» برمى‌آيد كه از ياران نزديك آن حضرت بوده است. «١» شريح راوى مورد اعتماد اضافه بر آنچه علماى شيعه درباره شُريح و جلالت مقام او گفته‌اند، او در نزد اهل سنت نيز از جايگاه ويژه‌اى برخوردار است، و دانشمندان بلند پايه علم حديث او را محل وثوق و مورد اعتماد توصيف كرده‌اند.
مرحوم سيد محسن امين جبل عاملى در اين باره نوشته است: به احمد بن حنبل گفتند: آيا حديثهاى شريح بن هانى صحيح است؟ گفت: آرى.
ذهبى درباره او چنين نوشته است: او از فرماندهان سپاه على عليه‌السلام بود. گفته‌اند كه او يكصد و بيست سال زيست ... همه اهل حديث بجز بخارى از او روايت كرده‌اند. «٢» پيش از جنگ جمل‌ شريح از پيشتازانى است كه به دعوت على عليه‌السلام لبيك گفت و براى جنگ در ركاب آن حضرت در شرايطى اعلام آمادگى كرد كه افرادى مانند ابوموسى اشعرى مردم را از شركت در جنگ باز مى‌داشتند. پس از آن كه امام حسن عليه‌السلام و همراهانش وارد كوفه شدند، امام حسن (ع) در مسجد كوفه آغاز سخن فرمود، و مردم را به يارى على (ع) فرا خواند و آنان را از خويشاوندى آن حضرت با رسول خدا صلى الله عليه و آله و سابقه‌اش در اسلام آگاه كرد و از بيعت طلحه و زبير با آن حضرت و عهدشكنى آنان سخن گفت و نامه على عليه‌السلام را بر مردم خواند.