«هذَا الْخَطيبُ الشَّحْشَحْ» «١» سيدرضى ره درنهج البلاغه در توضيح اين كلام مى‌فرمايد:
«مقصود آن حضرت از اين كلام، ماهر بودن در سخنورى و نيز كسى است كه داراى بيانى رسا و شيوا است.» «٢» ابن ابى الحديد در اين باره مى‌نويسد: همين افتخار براى صعصعه بس است كه شخصيتى همچون على (ع) از مهارت در سخنورى و فصاحت بيان او تعريف مى‌كند. «٣» اينك براى اينكه هم از بيان زيباى صعصعه آگاه شويم و هم از كلمات حكمت آميز اين صحابى بزرگ اميرالمؤمنين استفاده كرده باشيم به شاهدى از تاريخ استناد مى‌كنيم:
ابن عباس پرسشهايى دارد كه صعصعه جواب نيكو و مفصل به آن پرسشها داده است و ما قسمتى از آنها را در اينجا نقل مى‌كنيم:
ابن عباس پرسيد:
«سرورى در بين شما به چه معنى است؟ صعصعه گفت: غذا دادن به گرسنگان، سخن به نرمى گفتن، دست بخشنده داشتن، دست پيش ديگران دراز نكردن، باكوچك و بزرگ دوستى و محبت داشتن و اينكه تمام مردم در نزد انسان يكسان باشند.
ابن عباس از او پرسيد: حكيم و دانا كيست؟
صعصعه جواب داد: حكيم كسى است كه افسار خشم خويش را داشته باشد و عجله نكند و سخن چينى كسى را درباره اشخاص قبول نكند و اگر