سرداران صدر اسلام(ج7) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٣
در واقعه جمل مورخان به حضور صعصعه درواقعه جمل دركنار اميرالمؤمنين (ع) اشاره كرده، نقش او را در جهاد ومبارزه با پيمان شكنان يادآور شدهاند. اين مرد بزرگ دراين نبرد هم با سلاح شمشير و هم با سلاح زبان وتبليغ به مقابله با دشمنان پرداخت كه به مواردى از آن اشاره مىكنيم:
الف. فرستاده على (ع) به سوى طلحه، زبير و عايشه:
شيخ مفيد نقل مىكند: هنگامى كه اميرالمؤمنين از ذى قار حركت كرد، صعصعه نامه آن حضرت را براى عايشه و طلحه و زبير آورد.
على عليهالسلام درآن نامه بعد از ياد آورى حرمت اسلام، كارهاى زشت و فتنه انگيزيهاى ايشان از قبيل كشتار مردم، رفتار بى رحمانه نسبت به عثمانبن حنيف «١» ياور رسول خدا و شكنجه و قتل مسلمانان را بر شمرده، آنها را از عاقبت سوء اين اعمال بر حذر داشتند و سپس آنان را موعظه كرده، به اطاعت و پيروى خود فرا خواندند.
صعصعه مىگويد:
«ابتدا پيش طلحه آمدم ونامه حضرت را به او دادم. طلحه گفت: جنگ بر پسر ابوطالب سخت شده از اين رو، با نرمى با ما سخن مىگويد! سپس پيش زبير رفتم. لحن آرامترى نسبت به طلحه داشت. نزد عايشه رفتم، ديدم گام عايشه در پيمودن مسير فتنه از همه روانتر است. عايشه اين چنين گفت: من براى خونخواهى عثمان آمدهام و قسم به خدا كه اين كار را خواهم كرد. نز داميرالمؤمنين على عليهالسلام برگشتم و پيش از