خود به نگهبانى از لشكر خويش بپردازيد و مبادا تا صبحگاه خواب سير كنيد مگر اندكى يا مانند آب به دهان بردن و برون افكندن (كه حالت بين خواب و بيدار يا چرت زدن است). سپس بايد همه كار و رفتار شما منحصراً متوجه جنگ باشد تا كار دشمنان را تمام كنيد. و بايد هر روز گزارش و پيك شما نزد من بيايد زيرا- هر چند چيزى جز آنچه خدا بخواهد نمى‌شود- من مراقب پشت سر و در پى شما هستم، بر شما واجب است كه در جنگ خونسردى و متانت خود را حفظ كنيد و از شتابزدگى بپرهيزيد مگر آنكه فرصت مغتنمى باشد كه عذر و حجتى (بر شتاب ورزيدن) از پيش داشته باشيد و مبادا آغاز به جنگ كنيد مگر آنكه دشمن به آن آغاز كند، يا فرمان من به شما برسد، «ان شاء الله والسلام.» «١» موعظه على (ع) به زياد هنگامى كه على (ع) آماده حركت به سوى نخيله شد زياد بن نضر و شريح بن هانى را بر مقدمه لشكرش گمارد و فرمود: اى زياد بن نضر، در هر شامگاه و بامداد پرهيزكارى را پيشه خود ساز و از اين دنياى فريبنده و غدّار بر خود بيمناك باش.
لحظه‌اى از بلا ايمن مباش و بدان كه اگر خود را از بيشتر آنچه كه دوست دارى باز ندارى هواها و هوسها تو را به سوى خسران و زيان مى‌رانند. پس نفس را از تجاوز و ستمگرى بازدار. من تو را به فرماندهى اين سپاه مى‌گمارم، آنها را خوار و كوچك مشمار و بر آنها برترى مجوى كه بهترين شما پرهيزكارترين شما است، از دانايانشان علم فراگير و به نادانان بياموز، با سبكسران بردبار باش زيرا نيكى با بردبارى به دست مى‌آيد و خود را از آزار رسانى و نادانيها حفظ كن.