شهادت زيد حنبلى در «شذرات» در حوادث سال سى و شش مى‌نويسد: و در اين سال زيدبن صوحان كه از خواصّ اصحاب اميرمؤمنان على (ع) و از نيكان و پرهيز كاران بود به شهادت رسيد. «١» در جنگ جمل هزار نفر پياده نظام و هفتاد سواره از ياران على (ع) به شهادت رسيدند، كه از جمله آنها هند جملى و ابو عبدالله عبدى و عبدالله‌بن رقبه و زيدبن صوحان بودند. «٢» از سوى ديگر، عدّه بيشمارى از طرفداران عايشه نيز كشته شدند، كه از آن جمله ابن كليب بود. پس از كشته شدن او عمروبن يثربى كه از جنگجويان لشكر بصره و شجاع ايشان بود به ميدان آمد و هماورد خواست.
علباءبن هيثم به نبرد او رفت و شهيد شد. پس از او هند جملى به ميدان رفت.
عمرو با شمشير به او حمله‌ور شد، هند ضربه شمشير را از خود دفع كرد، عبدالله‌بن زبير ضربه‌اى به او وارد كرد و با او درگير شد، و هندبن يثربى به كمك آن دو شتافت و سه نفرى او را شهيد كردند.
زيدبن صوحان با مشاهده اين منظره به ميدان رفت و جاى هند را پر كرد، و با عمرو به زد و خورد پرداخت. در همين حال يك سوار از ياران عايشه آمد و در كنار عمرو ايستاد و از او حمايت و دفاع مى‌كرد. زيد نيزه‌اى بر تهيگاهش زد و او را به سختى زخمى كرد. در اينجا عمرو تردستى كرد و ضربه‌اى به زيد زد كه در اثر آن شهيد شد. عمرو شروع به رجز خواندن كرد و چنين مى‌گفت:
هر كه مرا نمى‌شناسد بداند كه من ابن يثربى هستم.