خيزش عمومى، همراه با گروهى از مردان انقلابى به سوى مدينه حركت كرد، و در آنجا با انقلابيون مصرى و بصرى عليه عثمان وارد عمل شد. «١» پس از قتل عثمان، مردم مدينه و همه انقلابيون به سوى على (ع) هجوم آوردند و از او خواستند كه زمام امور را در دست گيرد، و رهبرى امّت اسلام را بپذيرد. آن حضرت در اثر اصرار زياد آنان، ناچار پذيراى امر خلافت شد و اجازه فرمود كه با او بيعت كنند. همه مسلمانان حاضر در مدينه از جمله زيد با آن حضرت بيعت كردند و به اطاعت و پيروى از مقام خلافت گردن نهادند.
زيد سرباز فداكار على (ع)
پس از اينكه على (ع) به خلافت رسيد، و همه مسلمانان با آن حضرت بيعت كردند، طلحه و زبير كه آرزوها و اميال خود را در زير سايه حكومت على (ع) بر باد رفته مى‌يافتند، و از دست و دلبازى‌هاى عثمان و حيف و ميل بيت‌المال مسلمين اثرى نمى‌ديدند، بناى پيمان شكنى نهادند و به بهانه خونخواهى عثمان راه خصومت و جنگ را پيش گرفتند. آنان عايشه را كه از گذشته با على (ع) برخوردهايى داشت با خود همدست كردند و شهر بصره را محل مناسبى براى ايجاد شورش و بلوا عليه حكومت مركزى تشخيص داده، و به آنجا رهسپار شدند.
از سوى ديگر على (ع) در روز آخر ماه ربيع‌الثانى سال ٣٦ هجرى، به منظور دفع اين فتنه از مدينه خارج شد و به سوى عراق حركت فرمود. «٢» آن حضرت پس از ترك مدينه، ابن عباس و محمدبن ابى بكر را به عنوان پيشگام جهت بسيج مردم كوفه به اين شهر روانه كرد.
ابو مخنف مى‌نويسد: چون از ابن عباس و محمدبن ابى بكر، فرستادگان امير