نقش زيد در قتل ع سرداران صدر اسلام(ج‌٧) ٧١ از سران معترضين خلافت ص : ٧٠ ثمان‌ در دوران خلافت عثمان، انحرافها و كج‌رويها رواج بيشترى يافت، بدعتهاى جديدى در دين نهاده شد و ظلم و ستمهاى فراوانى رخ داد. عثمان فرمانداران و كارگزاران خود را فقط از ميان بستگان و خويشان خود انتخاب مى‌نمود، و بيت‌المال مسلمانان را ميان اقوام و نزديكان خود تقسيم مى‌كرد، و با خشونت هر چه تمامتر، صداى معترضين را در گلو خفه مى‌ساخت.
در همين رابطه، عدّه بسيارى از صحابيان برجسته رسول خدا (ص)، چون عمار ياسر، ابن مسعود، و ابوذر را به ضرب و جرح و تبعيد محكوم كرد و آنها را از حقوق و مزاياى اجتماعى محروم نمود. اين اعمال و رفتارهاى خشن و نابهنجار، موجب رشد سريع انقلاب در سراسر كشور اسلامى و بسيج عمومى مردم عليه عثمان و واليان او گرديد. انقلابيّون از نقاط مختلف كشور در مدينه اجتماع كردند، و خواهان بركنارى عثمان از دستگاه خلافت شدند. زيدبن صوحان جزء كسانى است كه در جريان شورش مردمى عليه عثمان، به همراه عده‌اى از مردم كوفه به طرف مدينه حركت كردند. «١» زيد در مدينه روياروى عثمان از او انتقاد كرد؛ او را مورد نكوهش قرار داد و از اعمال ناهنجارش بر حذر داشت. زيد خطاب به عثمان اينچنين گفت:
«از راه منحرف شدى، ملّت نيز از تو روى گردان شدند، اعتدال پيشه كن تا مردم به تو نيز بازگردند.» و اين گفته را سه بار تكرار كرد. «٢» عكس‌العمل عثمان در برابر سخنان شديداللحن زيد اين بود كه دستور