سرداران صدر اسلام(ج7)

سرداران صدر اسلام(ج7) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٥٢

براى انجام كارى نزد او حضور داشتند. پس سپاس و ستايش خداوند را به جاى آورد، آنگاه گفت:
ترك گناه نشانه بزرگوارى است.
نعمتها (دنيا) چقدر به ستمكاران نزديك است.
در لذّتى كه پشيمانى را به دنبال بياورد سودى نيست.
بيچاره و فقير نمى‌شود هر كه زهد (پارسائى) پيشه كند.
چه بسيار شوخى است كه به جدّ مبدل مى‌شود.
كسى كه خود را از مكر روزگار درامان ببيند، روزگار به او خيانت خواهد كرد.
روزگار، كسى را كه به او اهميت بسيار بدهد اهانت خواهد كرد.
شوخى را كنار بگذاريد كه موجب كينه‌هاست.
بهترين گفتار آنست كه كردار آن را تصديق كند.
با كسى كه به سوى شما آمده خوب رفتار كنيد، و عذر كسى را كه از شما عذرخواهى مى‌كند بپذيريد.
از برادرت پيروى كن هر چند با تو مخالفت كند، و با او بپيوند هر چند او با تو قطع علاقه كند.
خودت به كارها با ديده انصاف بنگر پيش از اينكه از تو حساب بكشند.
از مشورت با زنان بپرهيز.
كفران نعمت از پستى است.
همنشينى با نادا سرداران صدر اسلام(ج‌٧) ١٥٣ وفات احنف ص : ١٥٣ ن شوم است.
وفادارى به تعهدها از بزرگوارى است.
چه زشت است قطع رابطه پس از ارتباط، و جفاء پس از مهربانى.
چه زشت است دشمنى پس از دوستى.