داشت. مثلًا واحد توپخانه جهت اجراى مأموريت خود در مكانى قرار مى‌گيرد كه در حدّ امكان، پوشش و اختفاء و فضاى لازم را دارا باشد و يا محل قرارگاه بايد داراى فضاى كافى و نزديك به جاده باشد با در نظر گرفتن اين قرائن، مى‌توان به وجود آنها پى برد. همچنين از كيفيت آرايش سنگرها و فواصل آنها از يكديگر و ساير قرائن، مى‌توان به محل و نوع يگان‌ها پى برد. وجود سيستم پدافند هوايى قوى جهت حفاظت محل، و دكل‌هاى بلند و رفت و آمدهاى فراوان و وجود خودروهاى زياد و ارتباطات فراوان و ... از قرائن ديگرى است كه نشانه محل استقرار پاسگاه فرماندهى به‌شمار مى‌آيد.
در نبرد صفّين چادر معاويه (فرمانده لشكر كفر) از دور مشخص بود (در گسترش و آرايش، چادر فرماندهى را در قلب لشكر مستقرمى‌كردند) و دور تا دور آن‌را چادرها و خيمه‌هاى اشراف و بزرگان شام گرفته بودند و خيمه معاويه داراى قُبه‌اى بلند بود كه از دور مشاهده مى‌شد. حضرت امير عليه السلام فرمان داد كه مقرّ فرماندهى را هدف قرار داده آن را منهدم كنند.
«وَ عَلَيْكُمْ بِهذا السَّوادِ الْأَعْظَمِ وَالرِّواقِ المُطَنَّبِ فَاضْرِبُوا ثَبَجَهُ، فَانَّ الشَّيْطانَ كامِنٌ فى‌ كِسْرِهِ» «١» بر شما باد به آن جمعيت عظيم و خيمه‌هاى به طناب پيچيده، شمشيرها و نيزه‌ها را بر وسط و مغز آن فرود آوريد كه شيطان در آن كمين كرده است. (منظور چادر فرماندهى معاويه است).