محكم و استوار گشت.
قرآن كريم از اين تأثير جوّ بر نيروهاى مسلمان چنين ياد مى‌كند:
«... وَ يُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِنَ السَّماءِ ماءً لِيُطَهِّرَكُمْ بِه‌ وَ يُذْهِبَ عَنْكُمْ رِجْزَ الشَّيْطانِ وَ لِيَرْبِطَ عَلى‌ قُلُوبِكُمْ وَ يُثَبِّتْ بِهِ الْاقْدامَ» «١» و آبى از آسمان برايتان فرستاد تا شما را با آن پاك كند و پليدى شيطان را از شما دور سازد و دل‌هايتان را محكم، و گام‌ها را با آن استوار سازد! ظاهر آيه به چند مسأله اشاره دارد:
طهارت و پاك شدن مسلمانان: (لِيُطَهِّرَكُم)
از بين بردن پليدى شيطان: (وَ يُذْهِبَ عَنْكُمْ رِجْزَ الشَّيْطانِ)
آرامش خاطر و اطمينان قلبى: (لِيَرْبِطَ عَلى‌ قُلُوبِكُمْ)
محكم شدن گام‌ها (وَ يُثَبِّتْ بِهِ الْاقْدام)
در اين جا براى توضيح بيشتر آيه سخنى از الميزان را مى‌آوريم. علّامه طباطبايى در تفسير آيه مزبور چنين مى‌نويسد:
اين آيه مؤيّد آن است كه مشركين قبل از ورود مسلمين به منطقه بدر به چاه‌هاى بدر دست يافتند و آب را در اختيار داشتند. از سوى ديگر، مسلمين بر سرزمين رملى فرود آمدند و شب را به صبح آوردند؛ درحالى كه برخى جُنب شده و براى غسل و تطهير خود نياز به آب پيدا كردند. در عين اين كه تشنگى نيز بر آنها چيره شده بود و