بود، براين مردم ابلاغ نمودم، ولى اينان از گفته من پند نگرفتند. سپس رو به ياران خود كرد و گفت: من وظيفه خود مى‌دانم كه با اين مردم بجنگم و هر كس از شما، جنگ را وظيفه‌اى لازم نمى‌داند، از صف ياران ما بيرون برود.
اين را گفت و با ياران خود به لشكر عايشه حمله كرد و بدين سان، جنگ خونينى ميان لشكر عايشه و ياران حكيم بن جبله اتفاق افتاد. «١» - شناسايى رابطه غير نظاميان با نيروهاى خودى:
عملكرد نيروهاى خودى همانند عملكرد دشمن يكى از عوامل جذب يا دفع غير نظاميان محسوب مى‌شود. از اين رو پيامبر صلى الله عليه و آله و امامان معصوم عليهم السلام گذشته از رفتار انسانى با غير نظاميان منطقه عمليات، نسبت به بعضى از افراد دشمن نيز توصيه‌هايى مى‌فرمودند. امام صادق عليه السلام از پدرش از اجدادش از على عليه السلام نقل مى‌كند: پيامبر صلى الله عليه و آله هنگامى كه لشكر يا سريه‌اى را اعزام مى‌كرد، به فرماندهان چنين مى‌فرمود:
تقواى الهى را فراموش نكنيد و با همراهان خود به نيكى رفتار نماييد، با نام خدا و در راه خدا و آيين رسول خدا صلى الله عليه و آله بجنگيد ... در نبرد، متعرّض كودكان، پيرمردان و پيرزنان نشويد. كشته‌هاى آنان را مثله نكنيد.
و اسرايشان را به زنجير نكشيد. و به آنان مكر و حيله روا نداريد. «٢» با اين سفارش پيامبر صلى الله عليه و آله درباره دشمن، به‌خوبى توصيه و عملكرد آن حضرت در مورد غير نظاميان منطقه آشكار مى‌گردد.
حضرت على عليه السلام در مسير خود به صفين، به شهر انبار (٦٢