مطرح نبود از اين رو، استراق سمع از طريق عوامل نفوذى انجام مى‌شد و بسيار كارايى داشت.
رسول خدا صلى الله عليه و آله به اين منبع نيز، توجه كامل داشت. به‌عنوان مثال: در غزوه حُنَيْن، به ابْن ابى حَدْرَدْ فرمود: در صفوف دشمن نفوذ كن تا اخبارى از آنان براى ما بياورى، و ببين كه مالك (فرمانده دشمن) چه مى‌گويد؟ ابن ابى حَدْرَدْ در جمع فرماندهان قوم نفوذ كرد و با ديدن دشمن و شنيدن سخن آنان، طرح و برنامه‌هاى آنان را به حضرت گزارش داد. «١» - آثار به جاى مانده:
همواره نمى‌توان به هنگام درگيرى به فعاليّت دشمن، پى برد. ولى مى‌توان از آثار به جا مانده مثلًا از ردّ پاى نيروها، وسائل نقليه، جاى چرخ خودروهاى مورد استفاده، وسايل و اشياى باقيمانده و ...
تلاش‌ها و فعاليت‌هايش را كشف نمود.
در غزوه «ذات الرِقاع»، وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله شنيد كه قوم ثَعْلَبَه و نَمِر، نيروهاشان را بسيج كرده‌اند تا به قلمرو اسلام يورش آورند، با چهارصد نفر حركت كرد و در محلى به نام «مشقره» توقف نمود و گشتى‌هاى خود را براى كسب خبر اعزام كرد. آنان خبر آوردند كسى را نديدند، امّا آثار تازه‌اى از ردّپاى اسب و شتر به چشم خورده است. حضرت و يارانشان پس از شنيدن اين گزارش، به سرعت آن آثار را رديابى كردند تا به محل تجمّع دشمن رسيدند، امّا كسى را نيافتند زيرا دشمن به قله كوه‌ها پناه برده بود. «٢»