ببندند، و يا به طرف مقابل كمك كنند همچنين مى‌توانند تمام امكاناتشان را در اختيار بگذارند.
رئيس قبيله يا فردى كه نفوذ معنوى در بين مردم دارد، نقش به‌سزايى در بسيج مردم به نفع يا ضرر لشكريان دارد و مى‌تواند دستور كارشنكى، خرابكارى، ايجاد موانع جهت تخريب روحيه رزمندگان را بدهد، و مى‌تواند عكس آن را عمل كند. همچنين ممكن است در محلّ، موانع و طرق مواصلاتى يا پناهگاه‌هايى وجود داشته باشد كه تنها افراد محلّى از آنها آگاه باشند و اگر آنان همكارى نكنند، شناسايى منطقه تاحدودى مشكل مى‌شود. در بين افراد بومى كسانى پيدا مى‌شوند كه هر كدام كارآيى يك گردان را دارند، زيرا به راه‌ها و آب و هواى منطقه و خلق و خوى مردم آن آشنا هستند. به هر حال هر چند عِدّه و عُدّه فراوان باشند، اما نمى‌توان نقش مشخصات محلى را از نظر دور داشت.
٢- موارد مشخصات محلّى‌ مشخصات محلّى، به‌معناى ويژگى‌هاى مردم و امكانات موجود در منطقه عمليات مى‌باشد كه عبارتند از: مشخصات اجتماعى، سياسى، اقتصادى، مذهبى، علمى، تكنولوژى، ترابرى، نيروى انسانى، منابع آب و ... كه بايد اثرات اين مشخصات را بر راهكارهاى خودى و دشمن محاسبه كرد. ليكن حدود بيان مشخصات محلى، به‌مأموريت و شرايط عمليات بستگى دارد. اين مشخصات براى يگان‌هاى پشتيبانى خدمات رزمى، و رده‌هاى بالاتر و همچنين يگان‌هايى كه در وضعيت جنگ سرد عمل مى‌كنند، از لحاظ اهمّيّت متفاوت مى‌باشد. آگاهى از مشخصات محلى تا حدودى در تصميم فرماندهان اثر گذاشته، در تسريع و يا كندى‌