معابر وصولى منطقه، چه معابر وصولى خود به دشمن و چه معابر وصولى دشمن به خودى بايد در منطقه مشخص گردد. مهم‌ترين عوامل در تعيين معابر وصولى، فضاى كافى، سهولت حركت و وجود عوارض حسّاس در آن معبر مى‌باشد. بديهى است وقتى معابر وصولى خودى مشخص گردد، فرمانده به راحتى مى‌تواند راه كارهاى خود را مشخص نموده و جهت حفاظت از نفوذ دشمن اقدام نمايد.
در غزوه خندق كه دشمن با استعداد ده هزار نفر جنگجو و تجهيزات به جنگ پيامبر آمده بود نياز به معبر وصولى با فضاى كافى و امكان سهولت حركت داشت. فضاى بين كوه سَلْع و كوه راتج براى آنها معبر وصولى مناسبى بود تا بتوانند با آن استعداد از آن جا بگذرند و به مسلمانان ضربه وارد كنند امّا پيامبر صلى الله عليه و آله با شناسايى اين معبر، آن را با كندن خندق مسدود ساخت. هنگامى كه معبر بسته شد، دشمن از حركت باز ايستاد و ناچار شد در پشت خندق توقف كند و در وضعيت نامناسبى قرار گيرد.