مزاياى آن همواره مورد توجه بود و سعى مى‌شد كه مواضع در بلندى انتخاب شود. همچنان كه حضرت على عليه السلام ضمن نامه‌اى به فرماندهان خود در جنگ صفين سفارش مى‌كند كه مركز تجمّع نيروها را بالاى (قلّه‌ها) و يا دامنه كوهها قرار دهند. «١» سخن امام با توجه به كيفيت آرايش نظامى و نوع تجهيزات در آن روز سخن نغزى است؛ زيرا استقرار در اين مواضع ضمن تسلط بر دشمن به ديد و تير خودى كمك شايانى مى‌كند.
رسول خدا صلى الله عليه و آله در غزوه احد نيروهاى رزمى خويش را در دامنه كوه احُد آرايش داد. «٢» زمين عمليات در جنگ احد داراى شيبى بود كه نيروهاى خودى را بر دشمن تسلط مى‌بخشيد. همين مسأله ديد و تير نيروهاى مسلمان را بالا مى‌برد.
حضرت على عليه السلام نيز در مسير خود به سمت صفين وقتى از منطقه كربلا گذشت و به منطقه‌اى مرتفع و بلند رسيد، دستور داد آن را مركز تجمع نيروها قرار دهند:
«انْزِلُوا بِهذِهِ النَّجْوَةِ» «٣» در اين مكان مرتفع فرود آييد.
- اختفاء و پوشش:
عامل ديگر در بررسى زمين، مشخص كردن وضعيت آن از لحاظ اختفاء و پوشش است. اختفاء كه عبارت است از:
حفاظت در مقابل ديد دشمن كه ممكن است به‌وسيله درخت‌زارها، نيزارها، كشتزارها، بوته‌هاى بلند، جنگل‌ها، كوه‌ها، شيارها، پرده‌هاى‌