واحِدٍ اوِ اثْنَيْنِ» «١» (به‌گونه‌اى از موانع استفاده كنيد) كه پناه و حافظ شما باشند. و (علاوه) از يك سو، يا از دو سو با نيروهاى دشمن روبه‌رو شويد.
در برقرارى حفاظت محل تجمّع، خصوصاً محلى كه امكان دسترسى دشمن به آن زياد باشد، موانع مى‌توانند نقش بسيار مؤثرى را ايفاء كنند.
چنانچه در نامه حضرت على عليه السلام به فرماندهانش آمده، محل‌هايى براى استقرار نيروها در نظر گرفته شده كه اگر دشمن مى‌خواست به آن مواضع شبيخون بزند و يا دسترسى به آنها پيدا كند، به‌راحتى نمى‌توانست اين كار را انجام بدهد و يا به يك فرصت طولانى احتياج داشت. حضرت على عليه السلام همچنين به زياد بن نضر، فرمانده گروه پيشرو خود، چنين دستور مى‌دهد:
«وَ انْ غَشِيَكُم لَيْلٌ فَنَزَلْتُمْ فَحُفُّوا عَسْكَرَكُمْ بِالرِّماحِ وَالْاتْرُسَةِ وَ رُماتِكُمْ يَلُونَ تِرَسَتَكُمْ وَ رِماحَكُمْ وَ ما اقَمْتُمْ فَكَذلِكَ فَافْعَلُوا كَيْلا تُصابَ لَكُمْ غَفْلَةٌ وَ لا تُلْقى‌ لَكُم غَرَّةٌ؛ فما قَوْمٌ حَفُّوا عَسْكَرَهُمْ بِرِماحِهِمْ وَ تُرَسَتَهُمْ مِنْ لَيْلٍ اوْ نَهارٍ الَّا كانُوا كَانَّهُمْ فى‌ حُصُونٍ» «٢» وقتى شب شما را فراگرفت، نيزه‌ها و سپرها را دور لشكر به زمين فرو كنيد و تيراندازان را پشت آنان قرار دهيد. هر جا اردو زديد اين چنين‌