٢- ١- آگاهى از چگونگى به‌كارگيرى يگانهاى دشمن‌ پس از اين‌كه استعداد و توان فيزيكى دشمن مشخص گرديد، بايد بررسى كرد كه آيا تمامى استعدادهاى خود را در يك زمان و مكان، براى مقابله با ما وارد عمل مى‌كند يا آنها را در زمان‌ها و مكان‌هاى مختلف به‌كار مى‌گيرد؟ البته طبيعى است كه هيچ فرماندهى تمامى توا اطلاعات رزمى در جنگهاى صدر اسلام ١٠٠ ٤ - نقاط ضعف و قوت ص : ١٠٠ ن خود را در يك لحظه به كار نمى‌گيرد. خصوصاً امروزه كه يگان‌ها از استعداد بالايى برخوردارند. از اين رو، بايد براى فرماندهى روشن و معين شود كه دشمن ابتدا كدام يك از يگان‌ها خود را وارد عمل مى‌كند.
در جنگ صفين، هنگامى‌كه ماه محرم تمام شد و نيروهاى حضرت آماده جنگ با نيروهاى معاويه شدند، هر كدام، لشكر خود را به گروه‌هاى مشخصى تقسيم كرد، فرماندهى براى آنان برگزيدند. هر روز يكى از فرماندهان حضرت على عليه السلام با نيروهاى تحت امرش، با يكى از فرماندهان معاويه و نيروهايش به نبرد مى‌پرداخت. روز اول ماه صفر، لشكر كوفه به فرماندهى مالك اشتر و لشكر شام به فرماندهى حبيب بن مسلمه با همديگر رو به رو شدند و روز را با جنگ سختى به پايان رسانيدند. روز دوم، هاشم بن عتبه، همراه با سواره نظام و پياده نظامى كه از نظر نفرات و تجهيزات قابل توجه بودند، به ميدان آمدند و از اهل شام ابوالاعور سلمى به مقابله با آنان برخاست. سواره نظام به سواره نظام حمله مى‌كرد و پياده نظام به پياده نظام حمله مى‌برد، تمام روز را با هم نبرد كردند. در روز سوّم، عمارِ ياسر و عمرو بن عاص وارد ميدان شدند كه نبرد سختى ميان آنها در گرفت. عمار به زياد بن نضر، كه همراه با اسب‌سواران به ميدان آمده بود، مأموريت داد كه با اسب حمله كند. او