كه احتمال دارد از آن جا وارد عمل شوند تعيين گردد.
- مسير احتمالى نيروهاى تقويتى دشمن‌ براى جلوگيرى از نفوذ نيروهاى تقويتى دشمن به مواضع خودى، تعيين مسير احتمالى حركت آنان، اهمّيّت به‌سزايى دارد. پيامبر صلى الله عليه و آله در مسير خيبر به منطقه «صهباء» رسيد. پس از استراحت و خواندن نماز، راهنمايان را خواست. وقتى «حسيل بن خارجه» و «عبداللّه بن نعيم» به حضور پيامبر صلى الله عليه و آله رسيدند، پيامبر صلى الله عليه و آله به «حسيل» فرمود پيشاپيش ما حركت كرده، ما را به وسط اين دشت راهنمايى كن تا به دو راهى خيبر و شام برسيم و با اين‌كار، بين خيبر و شام و بين يهود و غطفان- كه از هم پيمانان آنانند- جدايى بيندازيم. «١» در فتح قلعه‌هاى خيبر، ابتدا پيامبر دژها را محاصره مى‌كرد و ارتباط دژ محاصره شده را با دژهاى ديگر قطع مى‌نمود تا دشمنان نتوانند يكديگر را تقويت نمايند. بدين ترتيب، دژها يكى پس از ديگرى فتح مى‌شدند و دشمنان شكست مى‌خوردند ولى دژهايى همچون قلعه زبير كه به‌وسيله راه‌هاى زيرزمينى و كاريزها مى‌توانستند تداركات خود را تأمين كنند، به دفاع سرسختانه خود ادامه مى‌دادند؛ «٢» كه سرانجام آنها نيز فتح شدند.
- محاسبه زمان عمل نيروهاى تقويتى‌ يكى ديگر از مباحث شناسايى استعداد، محاسبه مقدار زمانى است كه نيروهاى تقويتى دشمن در محور مورد نظر وارد عمل مى‌شوند. با اين‌