حمله كرد و آنان نيز مقاومت كردند و عمار، خود، با پياده نظام به عمرو بن عاص حمله كرد و او را شكست داد. «١» در اين جا مى‌بينيم امير مؤمنان على عليه السلام با اطّلاعى كه از سازماندهى نيروهاى معاويه دارد، نيروهاى خود را براى نبرد سازماندهى مى‌كند.
- نيروهاى درگير و نيروهاى تقويتى‌ نيروهايى كه در مرحله اوّل با ما وارد جنگ مى‌شوند «نيروهاى درگير» و قوايى كه در عقب هستند «نيروهاى تقويتى» ناميده مى‌شود. هنگامى كه براى فرماندهى نيروهاى درگير و تقويتى دشمن مشخص گرديد، بايد معلوم شود كه علاوه بر نيروهاى درگير، نيروهاى تقويتى دشمن نيز از چه محور و در چه زمانى مى‌توانند وارد عمل شوند تا فرمانده جهت مقابله با آنان تدابيرِ لازم را بينديشد.
در غزوه خندق، بنى‌قريظه پيمان خود با پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله را نقض كردند و با مشركان مهاجم همپيمان شدند. پيامبر صلى الله عليه و آله پس از اطّلاع از اين پيمان‌شكنى، حركات آنان را زير نظر گرفت «٢» و آنان را به‌عنوان نيرويى كه احتمالًا با مسلمانان وارد نبرد خواهند شد، به‌حساب آورد و نيز احتمال داد كه بنى‌قريظه يا قريش از آن منطقه به مدينه حمله كنند. از اين رو پانصد نفر از نيروهاى خود را با تدبير لازم روانه مدينه كرد. از جمله تدابير آن بود كه به آنان فرمان داد با صداى بلند تكبير بگويند تا دشمن بفهمد كه از مدينه پاسدارى‌مى‌شود.
بنابراين، وقتى نيروى «تقويتى» دشمن مشخص گرديد، بايد محورى‌