يك- وقتى نيرويى عارضه‌اى را در منطقه حسّاس تشخيص داد، بايد در جهت تصرّف آن اقدام نمايد و تأخير روا نيست.
دو- فرمانده بايد توجه داشته باشد كه فقط او نيست كه عوارض حسّاس را درست تشخيص مى‌دهد بلكه دشمن نيز داراى چنين تشخيصى است. در جنگ صفّين مى‌بينيم كه هر دو سپاه، شريعه را منطقه حسّاس تشخيص داده بودند.
انتخاب عوارض حساس‌ در انتخاب عوارض حساس بايد به موارد زير دقيقاً توجّه نمود:
يك- مأموريت و نوع عمليات، عوارض حسّاس در اجراى مأموريت مؤثّر است و نوع عمليات (آفندى، پدافندى) بايد مدّ نظر قرار گيرد.
دو- مناطق مجاور، از قبيل ارتفاعات، ساختمان‌ها، نوع زمين، مردم منطقه سه- رده فرماندهى تعيين عوارض در رده‌هاى مختلف فرق مى‌كند.
مثلًا تصرّف يك شهر مهمّ ممكن است براى يگانى داراى مزيّت و عارضه حسّاس به‌شمار آيد اما براى يگان ديگر مانع شود.
چهار- نوع يگان ساختار و سازمان يگان خودى بايد در نظر گرفته شود؛ مثلًا يك منطقه صاف براى فرود نيروهاى يگان هوابرد عارضه‌اى حسّاس است ولى براى يگان رزمى هيچ امتيازى ندارد، بلكه مانع است.
پنج- موانع: گرچه موانع، كمتر جزو عارضه حسّاس به‌شمار مى‌آيند، امّا توجّه به آنها لازم است. مثلًا اگر يك رودخانه، تنها راه مواصلاتى در منطقه باشد، به‌عنوان يك عارضه حسّاس در نظر گرفته مى‌شود.
شش- معابر وصولى كه توضيح آن خواهد آمد.